اثرحفاظتی مخلوط پروبیوتیک بر سیستم آنتیاکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی کبد در موشهای صحرایی نر مسموم شده با آرسنیک
نویسندگان
1 گروهزیستشناسی،واحدتهرانمرکزی،دانشگاهآزاداسلامی،تهران،ایران
2 گروه ¬زیست¬ شناسی، واحد ¬تهران ¬مرکزی،¬ دانشگاه¬ آزاد¬ اسلامی،¬ تهران، ¬ایران
doi
10.71631/zisti.2026.1240018چکیده
مقدمه: مواجه مزمن با آرسنیک منجر به تجمع این عنصر سمی در بافتهایی از جمله کبد شده و با ایجاد استرس اکسیداتیو، آسیب بافتی را به دنبال دارد. با توجه به خواص تجمعی آرسنیک و نقش کلیدی کبد در متابولیسم سموم، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر محافظتی مخلوط پروبیوتیک ( لاکتوباسیلوس کازئی، لاکتوباسیلوس رامنوسوس و لاکتوباسیلوس هلوتیکوس ) بر بافت کبد موشهای صحرایی نر تحت القای آرسنیک انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه، ۲۱ سر موش صحرایی نر به ۳ گروه ۷ تایی شامل گروه اول: کنترل سالم، گروه دوم: القای آرسنیک (۵ میلیگرم بر کیلوگرم) و گروه سوم: القای آرسنیک + مخلوط پروبیوتیک CFU/ml10 9 تقسیم شدند. تیمار به مدت ۳۰ روز از طریق گاواژ تجویز شد. در پایان دوره، شاخصهای استرس اکسیداتیو در بافت کبد شامل سوپراکسید دیسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز، کاتالاز، ظرفیت کامل آنتیاکسیدانی و مالون دیآلدهید اندازهگیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد در گروه دریافتکننده آرسنیک در مقایسه با گروه کنترل، سطح فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی بهطور معنیداری کاهش و سطح مالون دیآلدهید افزایش یافت ( p<0.001 ). در مقابل، در گروه تیمار شده با مخلوط پروبیوتیک، در مقایسه با گروه آرسنیک، افزایش معنیداری در سطح آنتیاکسیدانیها و کاهش معنیدار مالون دیآلدهید مشاهده شد ( p<0.05 ). نتیجهگیری: به طور کلی، مخلوط پروبیوتیک مورد مطالعه دارای اثر محافظت کبدی در برابر سمیت ناشی از آرسنیک بوده و میتواند به عنوان یک عامل محافظ کبد در شرایط مسمومیت مزمن با آرسنیک مدنظر قرار گیرد.