هژمونی صرفی- نحوی زبان فارسی بر زبان مازندرانی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر، قائم شهر، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر،ایران

3 استادیارگروه زبان انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

doi
10.30465/ls.2021.6277
چکیده

توجه به تأثیرات متقابل زبان‌ها و شناخت تحولات زبانی با توجه به شرایط موجود در کنار سایر عوامل، به‌منظور جلوگیری از انقراض زبان‌ها، ضروری به نظر می‌رسد. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر هژمونی صرفی-نحوی زبان فارسی بر زبان مازندرانی می‌باشد. فرضیه پژوهش این است که فارسی بر زبان‌های محلی قدرت هژمونیک دارد و این پژوهش در پی پاسخی به این سؤال است که آیا زبان فارسی ازنظر صرفی-نحوی بر صرف و نحو گونه محاوره‌ای زبان مازندرانی گونه ساروی هژمونی و برتری دارد؟ این پژوهش، یک مطالعه‌ی میدانی از نوع توصیفی و تحلیلی است که ضمن تحلیل داده‌ها، به بررسی تأثیر عوامل اجتماعی از قبیل سن و موقعیت جغرافیایی به‌عنوان متغیرهای مستقل بر میزان تأثیر بر صرف و نحو مازندرانی به‌عنوان یک متغیر وابسته می‌پردازد. در پژوهش حاضر، از ابزار پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده در برخی موارد استفاده‌شده، نمونه‌ی آماری 53 نفر که از طریق نمونه‌گیری طبقه‌بندی‌شده، از مناطق شهری و روستایی ساری به روش تصادفی انتخاب شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که زبان مازندرانی با دخالت فرآیندهایی چون قیاس و تعمیم افراطی در نسل‌های مختلف، در شرف فارسی شدگی است. شناسایی عوامل می‌تواند مورداستفاده جامعه شناسان زبان و برنامه ریزان زبان قرار گیرد.