تأثیر خودشیفتگی و اختلال شخصیت ضد اجتماعی بر نگرش دانشآموزان حسابداری نسبت به اقدامات غیراخلاقی حرفهای (جامعه آماری مورد مطالعه: کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد حسابداری، موسسه آموزش عالی نبی اکرم(ص)، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه حسابداری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی نبی اکرم(ص)، تبریز، ایران
doi
10.71907/sebaa.2022.2112-1035چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خودشیفتگی، اختلال شخصیت ضد اجتماعی و نگرش دانشآموزان نسبت به اقدامات غیراخلاقی حرفهای میباشد. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان حسابداری در مقاطع دهم، یازدهم و دوازدهم در کلانشهر تبریز به تعداد 1125 نفر میباشد. نمونه آماری پژوهش شامل 289 نفر است که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شده و دوره زمانی سال تحصیلی 1399-1400 است. برای سنجش نگرش نسبت به اقدامات غیراخلاقی و ویژگی اختلال شخصیت ضد اجتماعی، از پرسشنامه استاندارد رجب دُری و همکاران (1397) و برای سنجش ویژگی اختلال شخصیت خودشیفته، از پرسشنامه استاندارد محمدزاده (1388) استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق نیز همبستگی و رگرسیون مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد، بین اختلال شخصیت ضد اجتماعی و نگرش دانشآموزان حسابداری، نسبت به اقدامات غیراخلاقی، ارتباط معنادار و مثبتی وجود دارد. همچنین بین خودشیفتگی و نگرش دانشآموزان حسابداری، نسبت به اقدامات غیراخلاقی، ارتباط معنادار و منفی وجود دارد.
