مقایسه کیت ایمونوکروماتوگرافی تشخیص با PCR در تشخیص بیماری پاروویروس در سگ

نویسندگان

1 گروه دامپزشکی، دانشکده کشاورزی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشگاه یاسوج، دانشکده کشاورزی، یاسوج، ایران

3 دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

4 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

5 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

doi
چکیده

پاروویروس سگ‌سانان (CPV) یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که عمدتاً باعث گاستروآنتریت حاد در توله‌سگ‌ها می‌شود. بیشترین شیوع بیماری در سنین ۶ هفته تا ۶ ماه بوده و می‌تواند منجر به مرگ‌ومیر بالا شود؛ بنابراین انتخاب روش تشخیصی دقیق، در مدیریت و درمان مؤثر بیماری اهمیت دارد. این مطالعه با هدف مقایسه دقت روش ایمونوکروماتوگرافی (راپید تست) با PCR در تشخیص CPV انجام شد. تحقیق در پاییز ۱۴۰۰ در کلینیک‌های دامپزشکی شهرستان کرج صورت گرفت. نمونه‌ها از سگ‌های مشکوک دارای علائم بالینی مانند اسهال، استفراغ و بی‌حالی جمع‌آوری شد. ابتدا تست ELISA برای تشخیص CPV2a و CPV2b انجام گرفت، سپس نمونه‌های خون و مدفوع بدون توجه به نتیجه اولیه، با روش PCR بررسی شدند. در نتایج، ۳۴/۲۸ درصد موارد با راپید تست و ۴۲/۸۵ درصد با PCR مثبت بودند که حساسیت بیشتر PCR را نشان می‌دهد. دقت تشخیص واقعی مثبت در راپید تست ۱۶/۶۷ درصد بود. میزان آلودگی در سگ‌های نر ۲۸/۵۷ درصد و در ماده‌ها ۱۴/۲۹ درصد ثبت شد. همچنین آلودگی در سگ‌های نژاد بومی ۴/۲۹ و در نژاددارها ۲۷/۲۸ درصد بود. از بین سگ‌های دارای اسهال و استفراغ همزمان، ۵۷/۱۴ درصد موارد ثبت شد که ۳۴/۲۹ درصد آن‌ها با PCR مثبت گزارش شدند. بر اساس یافته‌ها، روش PCR به دلیل دقت و حساسیت بالاتر، روش مناسب‌تری برای تشخیص CPV و درمان به‌موقع بیماری محسوب می‌شود.

کلیدواژه‌ها