بررسی فراوانی کرم های روده ای در سگ ها با روش EPG

نویسندگان

1 گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

2 دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

3 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

4 گروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر ، ایران

5 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران

doi
چکیده

در استان لرستان به ویژه در مناطق کم برخورد دار ، عفونت های انگلی روده ای از اهمیت بالایی برخورد دارند . پژوهش حاضر با هدف بررسی فراوانی کرم های روده ای در سگهای و خانگی شهرستان درود انجام شد.در این مطالعه، طی اردیبهشت تا مرداد 1401، 48 نمونه مدفوع از سگ های خانگی مراجع به کیلینیک های این شهرستان به همراه پرسشنامه صاحبان آنها تهیه شد. همچنین با کمک شهرداری و روش تله گیری از 73 سگ ولگرد  نمونه مدفوع تازه جمع آوری شد. داده‌ها پس از جمع آوری وارد نرم افزارSPSS شد و به منظور تعیین رابطه بین دو متغیر از آزمون آماری مربع کای(χ 2 ) استفاده شد. با سطح اطمینان 95 درصد و داری دقت مساوی یا کمتر از 05/0. نتایج نشان داد که میزان شیوع انگل‌های روده ای در سگ‌های خانگی (4. 16%) و سگ‌های ولگرد (91. 78%) اختلاف معنی داری دارد (05/0˂P). تحلیل آماری نشان داد که میزان آلودگی به تخم تنیا در 45 نمونه  سگ ولگرد با میزان فراوانی نسبی 16/67 درصد بیشترین نوع انگل است که اختلاف معنی داری با بقیه انگل‌ها دارد و بعد از آن به ترتیب توکسوکارا کنیس، دیپیلیدیوم، ژیاردیا و تریشیوریس، 34/31، 85/29، 41/16 و 95/8 درصد فراوانی کمتر را نشان می دهند (05/0˂P). شیوع انگل های کرمی بخصوص انگل‌های زئونوز در سگ‌های ولگرد دورود و حومه  نسبت به سگ‌های خانگی بسیار بالاتراست که علت آن این است در سگ‌های خانگی در شرایط بهداشتی مناسبی نگهداری می شوند.