تعیین فلزات سنگین و ارزیابی خطر برای مصرف کننده در قزلآلا
نویسندگان
1 گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
2 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
3 گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
4 دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
5 دانشجو دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
doi
چکیده
فلزات سنگین از مهمترین آلایندههای محیط زیست هستند که تجمع آنها در ماهیان و انتقال به انسان میتواند مشکلات سلامتی متعددی ایجاد کند. این مطالعه با هدف بررسی غلظت برخی فلزات سنگین در ماهی قزلآلای رنگینکمان و ارزیابی خطر مصرف آن در شهر مشهد انجام شد. نمونههای ماهی از مراکز پرورش اطراف مشهد تهیه و غلظت فلزات سنگین شامل آرسنیک، کادمیوم، کبالت، کروم، مس، آهن، منگنز، مولیبدن، نیکل، سرب، قلع و روی با استفاده از دستگاه طیفبینی جذب اتمی اندازهگیری شد. برای تعیین مقدار جیوه از روش الکتروشیمیایی ولتامتری با دستگاه پلاروگرافمتروم استفاده گردید. دادههای حاصل به کمک آنالیز آماری ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که غلظت اغلب عناصر به جز آرسنیک، مولیبدن، نیکل و سرب بهطور معنیداری(5/0P )کمتر از حد مجاز بود. اما غلظت مولیبدن، نیکل و سرب بهطور معنیداری(5/0P ) بالاتر از حد استاندارد بود. همچنین غلظت آرسنیک تفاوت معنیداری با استانداردهای بینالمللی نداشت(5/0P ). بهطور کلی، این مطالعه نشان داد که مصرف ماهی قزلآلای پرورشی در مشهد میتواند از نظر برخی فلزات سنگین برای مصرفکنندگان خطرناک باشد. بنابراین، کاهش آلودگیهای فلزات سنگین از طریق رعایت اصول زیست محیطی، بهویژه در صنایع اطراف مراکز پرورش ماهی، ضروری است.