ارزیابی ویژگی‌های رادیولوژی دیسکواسپاندیلیت ناشی از عفونت‌های سلی و بروسلایی در سگ‌های نژاد ژرمن‌شیپرد

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.

2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.

doi
چکیده

اسپاندیلیت در واقع استئومیلیت مهره‌ها می‌باشد و در صورتی که عفونت دیسک‌ها را نیز درگیر کرده باشد به آن دیسکواسپاندیلیت گفته می‌شود که یکی از عوارض بیماری‌های نظیر سل و تب مالت می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی افتراقی ویژگی‌های رادیولوژی دیسکواسپاندیلیت ناشی از عفونت‌های سلی و بروسلایی در سگ‌های نژاد ژرمن‌شیپرد می‌باشد.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی گذشته نگر بوده که بر روی سگهای نژاد ژرمن شیپرد مبتلا به دیسکواسپاندیلیت مزمن ناشی از سل و بروسلوز انجام شده است. داده‌ها بر اساس علائم بالینی و آزمایشگاهی و یافته‌های رادیوگرافی ساده و میلوگرافی جمع آوری گردیده و برای تجزیه تحلیل آماری از نرم افزار SPSS version 22 و آزمون های آماری کای اسکوئر و آزمون دقیق فیشر و آزمون تی استیودنت برای گروههای مستقل استفاده شد (P کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظرگرفته شد).نتایج: در مجموع 13 سگ بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند که از این تعداد 9 سگ مبتلا به بروسلوز شامل 5 نر (6/55 درصد) و 4 ماده (4/44 درصد) و 4 سگ مبتلا به سل شامل 2 نر (50% درصد) و 2 ماده (50درصد) بودند. در تصویربرداری تشخیصی از ستون مهره‌ها عوارض دژنراتیو در بیماران سلی(100 %) به میزان قابل توجهی بیش از مبتلایان به بروسلوز( 3/33 %) بود (با سطح معنی‌داری(P=0.026<0.05 . ضایعات اسکلروتیک در 4/44 درصد از بیماران بروسلایی و 25 درصد بیماران سلی دیده شد در حالی که ضایعات لیتیک در 3/33 درصد بیماران بروسلوزی و 75 درصد بیماران سلی مشاهده گردید.نتیجه‌گیری‌کلی: بر اساس این مطالعه عوارض دژنراتیو و لیتیک در بیماران سلی بیش از بیماران بروسلوزی بوده ولی ضایعات اسکلروتیک در بیماران سلی کمتر از بیماران بروسلوزی بود. شدت هر یک از این عوارض و محل درگیری مهره‌ها می‌تواند ویژگی افتراقی برای تشخیص رادیولوژی بیماری سل از تب مالت در این نژاد از سگ‌ها باشد.