تبیین نظری ویژگی رفتاری بیشاطمینانی مدیران در تصمیمگیریهای مدیریتی
نویسندگان
1 استاد گروه حسابداری، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم, ایران
4 دانشیار، گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
10.71907/sebaa.2023.2308-1123چکیده
هدف: هدف این مطالعه، تبیین نظری ویژگی رفتاری بیشاطمینانی مدیران، در تصمیمگیریهای مدیریتی است.روش: روش پژوهش حاضر، روش شناخت تاریخی در چارچوب مطالعات کتابخانهای و از نوع پژوهشهای نظری- تحلیلی است.یافتهها: مدیرانی که دارای اعتمادبهنفس بالا هستند، اکثراً نسبت به تصمیمات خود و نتایج آنها در زمینه تصمیمات سرمایهگذاری، بسیار خوشبین میباشند. ریسک گزارشگری مالی در شرکتهایی که مدیران آنها دارای خوشبینی هستند، شدیدتر است.نتیجهگیری: در حالت کلی، سطح مطلوبی از اعتمادبهنفس بیشازحد مدیریت وجود دارد. زمانی که این سطح مطلوب حاصل بشود، اعتمادبهنفس مدیران ارشد مزایای بیشتری را به ارمغان میآورد و در عین حال فراتر از این حد مطلوب اعتمادبهنفس، منجربه سرمایهگذاری ناکارآمد خواهد شد و ممکن است که به ارزش شرکت آسیب برساند. به قانونگذارانو صاحبان سهام شرکتها پیشنهاد میشود به منظور کاهش احتمال انحراف در گزارشگری مالی شرکتها، به ویژگیهای مدیران و میزان پایبندی آنها به اجرای استانداردها و اصول حسابداری توجه کنند. در این راستا بهبود ساختار سازمانی شرکتها میتواند تأثیرگذار باشد.
