مطالعه اثرات محافظتی ویتامین E در برابر صدمات جنینی ایجادشده توسط لیپوپلیساکاریدها در موش صحرایی
نویسندگان
1 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 گروخ علوم پایه،دانشکده دامپزشکی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد تبریز،ایران
3 گروه پاتوبیولوژی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
لیپوپلیساکارید ها از عوامل مهم آسیبهای جنین در طی مراحل رشد میباشند. این آسیبها شامل تاخیر در رشد جنین، مرگ داخل رحمی جنین، جذب جنینی و زایمان زودرس بوده و با استرس اکسیداتیو ناشی از لیپوپلیساکارید ها مرتبط می باشند. هدف از این مطالعه بررسی اثر محافظتی ویتامین E در برابر صدمات جنینی ناشی لیپوپلیساکاریدها در موش صحرایی بود. در این مطالعه تعداد 48 سر موش صحرایی آبستن به 4 گروه تقسیم و به موش های گروه های 1 و 2 در روزهای 15 تا 17 آبستنی لیپوپلیساکارید به میزان 75 میکروگرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی، به گروه های 2 و 3 یک هفته قبل از تجویز لیپوپلیساکارید، ویتامین E روزانه به میزان 20 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل عضلانی و به گروه 4 به عنوان شاهد، سالین نرمال به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. در روز 18 تمامی موش ها آسان کشی شدند. تعداد جنینهای زنده و مرده شمارش شده، سپس تعداد جنین های زنده وزن گردیده و طول تاج-کفل در جنین های زنده و اسکلت در متاکارپ، متاتارس، بندهای انگشتان دست و پا و جناغ نیز اندازه گیری شد. میزان مالونیل دی آلدئید و گلوتاتیون بافتی کبد مادر، کبد جنین و جفت اندازه گیری شد. تجویز لیپوپلیساکارید به طور معنیداری (05/0p<) موجب افزایش تلفات جنینی، کاهش وزن جنین و طول تاج-کفل در جنین های زنده و کاهش استخوانی شدن اسکلت در متاکارپ، متاتارس، بندهای انگشتان دست و پا و جناغ آن ها گردید. نتایج نشان داد که تجویز هم زمان ویتامین E و لیپوپلیساکارید موجب کاهش آسیبهای ناشی از لیپوپلیساکارید و بهبود صدمات مربوطه در جنین موش صحرایی می شود.