التهاب گوش میانی در گوساله: مقاله مروری
نویسندگان
1
doi
چکیده
التهاب گوش میانی در بسیاری از دام ها به ویژه گونة گاو رخ می دهد. عمده ترین عوامل مسبب التهاب گوش میانی در گوساله ها باکتری ها هستند. التهاب گوش میانی می تواند به صورت تک گیر ویا همه گیری رخ دهد. سن و تغذیه از شیر دو فاکتور خطر مهم برای وقوع التهاب گوش میانی در گوساله ها هستند. باکتری های مسبب التهاب گوش میانی از سه طریق به گوش میانی می رسند: 1. از طریق کانال گوش خارجی 2. از طریق شیپور استاش و حلق 3. از طریق خون (هماتوژن). نشانه های بالینی شامل افسردگی، تب، کم اشتهایی و ترشحات چرکی از گوش مبتلا، چرخش سر، افتادگی گوش و علائم مربوط به درگیری عصب زوج هفت و هشت (عصب صورت، و عصب دهلیزی-حلزونی) هستند. تشخیص بالینی التهاب گوش میانی در گوساله بر اساس وجود نشانه هایی مانند اختلال عملکرد عصب صورت و عصب دهلیزی-حلزونی، ترشحات از گوش، تب و ریزش اشک انجام می شود، با این حال برای تایید تشخیص نیاز به روشهای تشخیصی دیگری مانند رادیوگرافی، توموگرافی کامپیوتری و تیمپانوسنتز است. توموگرافی کامپیوتری، استاندارد طلایی برای تشخیص التهاب گوش میانی است. از آنجایی که عمدة موارد التهاب گوش میانی در گوساله های شیری در اثر گونه های مایکوپلاسما رخ می دهد، بهتر است از آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین ها، فلورفنیکل، ماکرولیدها و فلوروکینولون ها در موارد حاد بیماری استفاده شود و برای پیشگیری باید گاوهای دفع کنندة مایکوپلاسماها در شیر حذف شوند یا شیر آن ها به مصرف گوساله ها نرسد و یا پاستوریزه شود. عوامل مختلفی در بروز این بیماری دخالت دارند که همین امر پیشگیری، کنترل و درمان آن را با چالش همراه کرده است. هدف از انجام این مطالعه بازنگری مقالات علمی مرتبط با التهاب گوش میانی در گوساله و بررسی سبب شناسی، همه گیری شناسی، بیماری زایی، نشانه های بالینی، تشخیص، درمان و کنترل این بیماری است.
