فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جهت کاهش خطرات بیهوشی در بزها، انتخاب داروهایی که کمترین آسیب را به بدن وارد می کنند، اهمیت دارد. هدف از این پژوهش، مقایسه اثرات بیهوشی زایلازین-کتامین با آسپرومازین-کتامین بر فاکتورهای تنفسی در بز بود. در این مطالعه از 6 بز ماده در محدوده وزنی 29-19 کیلوگرم و همچنین سن 24-18 ماه استفاده شد. بزها به دو گروه سه تایی تقسیم شدند. به گروه1، زایلازین-کتامین به ترتیب با دوزهای 2/0 و 10 میلی گرم پرکیلوگرم تزریق شد و همچنین به گروه2، آسپرومازین-کتامین به ترتیب با دوزهای 5/0 و 11 میلی گرم پرکیلوگرم، تزریق شد. داروهای زایلازین و آسپرومازین، هرکدام به روش عضلانی تزریق شدند وکتامین به صورت وریدی تزریق شد. فاکتورهای تنفسی هر گروه، در زمان قبل بیهوشی و دقایق 5، 15، 30، 45 و 60 بعد از بیهوشی، اندازه گیری و با یکدیگر مقایسه شدند. در بیهوشی با زایلازین-کتامین، نسبت به آسپرومازین-کتامین، تعداد تنفس در مدت زمان طولانی تری کاهش یافت؛ همچنین فشار نسبی اکسیژن شریانی، در بیهوشی با زایلازین-کتامین، کاهش شدیدتر و سریع تری داشت و در مقابل، فشار نسبی دی اکسید کربن، افزایش شدیدتر و سریع تری داشت. نتیجه گیری: ترکیب آسپرومازین-کتامین نسبت به زایلازین-کتامین با توجه به تاثیرات کمتر آن روی فشار نسبی اکسیژن؛ مناسب تر بود.