بررسی میزان آلودگی به فون کرمی گوارشی در سگ های مرکز استان مازندران
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
2 رزیدنت بیماری های داخلی دام های کوچک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه علوم درمانگاهی, دانشکده دامپزشکی, دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل, بابل, ایران
doi
چکیده
به علت عدم دریافت درمان مناسب و یا عدم رعایت اصول نگهداری حیوانات، سگها در معرض خطر ابتلا به عفونت های مختلف ازجمله عفونت های انگلی هستند. برخی از عفونت های انگلی سگ ازجمله اکینوکوکوزیس و توکسوکاریازیس به علت زئونوز بودن تهدیدی جدی برای سلامت انسان می باشند، لذا در مطالعه حاضر به بررسی میزان آلودگی به فون کرمی گوارشی در سگ های مرکز استان مازندران پرداختیم.در این مطالعه مقطعی، ۱۲۰ نمونه مدفوع سگ از خرداد ۱۴۰۰ تا خرداد ۱۴۰۱ جمع آوری شد. پس از ثبت مشخصات، علایم بالینی و تاریخچه دریافت دار در سگ ها، نمونه های مدفوع جهت تشخیص تخم کرم های انگلی با روش مستقیم و فرمالین-اتر مورد بررسی قرار گرفت. در آخر داده ها با استفاده از نرم افزار نسخه ۲۲ مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.طبق نتایج بدست آمده آلودگی به انگل های گوارشی ۲/۱۴ درصد گزارش گردید که در این بین بیشترین و کمترین درصد گزارش شده به ترتیب مربوط به توکسوکارا با فراوانی ۵ درصد و قلابداران با فراوانی ۶۷/۱ درصد بود. همچنین نتایج حاصل نشان داد که آلودگی انگل های گوارشی در سگ های خانگی به طور معنی داری کمتر از سگ های نقاهتگاه ها بود (۰۵/۰>P). شیوع قابل توجه و خطرات کرم های مشترک بین انسان و دام در سگ های خانگی و نقاهتگاه های استان مازندران وجود دارد. بنابراین، درک اپیدمیولوژی عفونت های انگلی مشترک بین انسان و دام برای دسترسی به مراقبت های بهداشتی هم برای حیواناتی مانند سگ و هم برای سلامت انسان ضروری به نظر می آید.
