مطالعه شاخص هاي ترمیم زخم در زخم هاي تمام ضخامت برداشتی رت درمان شده با اسپري لئوهیل (آلانتوئین، بوریک اسید، کلروهگزیدین و کربومر)

نویسندگان

1 گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

2 دانشجوی دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، گرمسار، ایران

3 گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، گرمسار، ایران

doi
چکیده

ترمیم زخم یک فرایند پیچیده و پویاست که شامل چهار مرحله‌ي هموستاز، التهاب، تکثیر و بازسازي ماتریکس می‌باشد و توسط تعداد بی شماري از رویدادهاي سلولی پشتیبانی می‌شود. اسپري لئوهیل شامل مواد موثره‌ي آلانتوئین، بوریک اسید، کلروهگزیدین و کربومر می‌باشد. با توجه به‌شدت و وسعت زخم، مدت‌زمان درمان و روش‌های درمانی متفاوت خواهند بود. استفاده از پمادهای موضعی، پانسمان‌های نوین و پوشش‌های بیولوژیک برای درمان محل زخم به کار می‌روند. یکی از روش‌های دیگر برای ترمیم زخم‌‌ها، استفاده از ترکیبات شیمیایی مؤثر در ترمیم لایه‌های پوستی است. ترکیب این مواد با اثر هم‌افزایی در عملکرد نیز می‌تواند با توجه ‌به ماهیت آسیب، به نوبه‌ی خود در ترمیم آن تأثیرگذار باشند. هدف از این تحقیق بررسی اثر بخشی اسپري لئوهیل بر سرعت و کیفیت بهبود فرایند ترمیم زخم می‌باشد. این مطالعه بر روي 20 سر موش صحرایی نر با میانگین وزن 250 تا 300 گرم انجام شد. موش‌ها به دو گروه بدون دارو و کنترل مثبت تقسیم شدند و طبق شاخص‌هاي آبراموف با استفاده از آزمون‌هاي آماري شاپرو و یلک میزان اثر بخشی دارو بر ترمیم زخم مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌هاي آنالیز آماري نشان داد که شاخص‌هاي مورد نظر ما یعنی کلاژن زایی، تشکیل عروق جدید، تشکیل فیبروبلاست، حضور سلول‌هاي التهابی حاد و مزمن و تشکیل بافت گرانوله در دو گروه بدون دارو و کنترل مثبت تفاوت معنی داري نداشت و تنها در روند اپیتلیوم زایی روند مثبتی را به دنبال داشت (p=0.4). اسپري لئوهیل منجر به بهبود روند اپیتلیوم زایی در زخم هاي برداشتی می شود.