تأثیر برابری اخلاقی بر رفتار اخلاقی حسابرس با نقش تعدیلگر دینداری
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، موسسه آموزش عالی ناصرخسرو، ساوه، ایران
doi
10.71907/sebba.2024.2310-1140چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر برابری اخلاقی بر رفتار اخلاقی حسابرس با نقش تعدیلگر دینداری بود. روش: تحقیق حاضر از نظر هدف ، كاربردی است؛ از نظر شیوه گردآوری دادهها ، میدانی و مبتنی بر مطالعه کتابخانهای بوده و نحوه اجرا توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل 114 نفر از حسابرسان شاغل در موسسات حسابرسی در سال 1401 میباشد. در بخش میدانی از ابزار پرسشنامه برای گردآوری دادهها استفاده شده است. جهت سنجش رفتار اخلاقی از پرسشنامه 15 سوالی لوزیر (15 سوالی) و جهت سنجش دینداری از پرسشنامه 26 سوالی گلاک و استارک (2005) و در نهایت جهت سنجش برابری اخلاقی ، از پرسشنامه 18 سوالی بیرگر (2012) استفاده شد. یافتهها: نتایج فرضیه اول پژوهش نشان داد برابری اخلاقی بر رفتار اخلاقی حسابرس در سطح اطمینان بالایی ، نقش معناداری دارد. این موضوع نشاندهنده توجه به شخصیت و ویژگیهای شخصیتی حسابرسان است که منجربه بروز برابری اخلاقی بر رفتار اخلاقی در آنان میشود. نتایج فرضیه دوم نشان داد که برابری اخلاقی بر دینداری در سطح اطمینان بالا نقش معناداری دارد. نتایج فرضیه سوم نشان داد که دینداری بر ارتباط بین برابری اخلاقی و رفتار اخلاقی حسابرس در سطح اطمینان بالایی نقش معناداری دارد. با افزایش سطح دینداری و پایبندی بیشتر حسابرسان به آموزههای دینی ، میزان تقلبها در گزارشگری مالی کاهش مییابد. نتیجهگیری: مدیریت با پررنگتر کردن و ارج نهادن به برابری اخلاقی و رفتار اخلاقی در کار ، میتواند فضایی مناسب را برای حسابرسان به وجود آورد ، تا آنها با در نظر گرفتن برابری اخلاقی و رفتار اخلاقی خود ، گزارشگری و انجام فعالیتها را به گونهای مناسب انجام دهند. دین از طرق متعددى مىتواند به انجام عمل اخلاقى کمک کند. یکى از دیدگاههایى که درباره رابطه دین و اخلاق در عمل مطرح است ، این است که دین زندگى اخلاقى را آموزش مىدهد. در نهایت با افزایش سطح دینداری ، عمل به اصول اخلاقی درست و حرفهای بیشتر میشود و دو متغیر دینداری و اخلاق با یکدیگر رابطه مثبت و معناداری دارند. حسابرسان دیندار ، تقلب کمتری را مرتکب نمیشوند ، بلکه آنهایی تقلب کمتر انجام میدهند که این دینداری منجربه بالا بردن سطح اصول اخلاق حرفهای در آنها شده باشد. حسابرسان با اخلاق بیشتر تقلب کمتری را مرتکب میشوند. به بیان دیگر، حسابرسان دینداری که اخلاق در آنها رشد نکرده است ، تقلب بیشتری انجام میدهند.