ارائه چارچوبی برای شناسایی و ارزیابی معیارها و گزینههای فینتک همکار بانک ملت
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه قم، قم، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.71907/sebba.2024.02171119087چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر ، ارائه چارچوبی برای ارزیابی فینتکهای همکار بانکی است. روش: تحقیق حاضر از نظر جهتگیری ، کاربردی و از منظر روششناسی ، دارای ماهیت کمّی است. در این مطالعه از سه روش دلفی فازی ، بهترین- بدترین فازی و مشابهت فازی استفاده شد. از روش دلفی فازی ، برای غربال معیارهای پژوهش ، از روش بهترین- بدترین فازی برای وزندهی به معیارهای پژوهش و نهایتاً از تکنیک مشابهت فازی به منظور اولویتبندی فینتکهای همکار بخش بانکی استفاده گردید. برای جمعآوری دادههای پژوهش ، ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه مورد استفاده قرار گرفت. پرسشنامههای تحقیق عبارت بودند از: پرسشنامه غربال معیارها ، پرسشنامه مقایسات زوجی و نهایتاً پرسشنامه اولویتسنجی. یافتهها: ابتدا از طریق مرور پیشینه و مصاحبه با خبرگان بانکی ، 17 معیار ارزیابی فینتکهای بانکی استخراج شد. در گام بعدی ، این معیارها با دلفی فازی غربال شدند. پنج معیار دارای عدد دیفازی بالاتر از 7/0 بودند و برای ارزیابی فینتکها انتخاب شدند. وزن این معیارها با تکنیک BWM فازی محاسبه شد. معیار قابلیت فینتک برای روابط راهبردی بلندمدت با بانک با وزن 35/0 ، بیشترین اهمیت نسبی را در میان معیارهای تحقیق داشت. نهایتاً سه فینتک همکار بانک ملت با توجه به معیارهای پژوهش و تکنیک مشابهت فازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. فینتک «ج» با امتیاز 82/0 ، بیشترین اولویت را برای همکاری با بانک ملت داشت. نتیجهگیری: بانکها به جای نگاه منفی و رقابتی به فینتکها میتوانند به مشارکت راهبردی با آنها بپردازند و با سرمایهگذاری روی آنها ، تحقیق و توسعه خود را بهبود داده و خدمات با نوآوری و کیفیت بیشتر را به مشتریان خود ارائه کنند. کلیدواژهها: فناوری مالی ، صنعت بانکداری ، فینتکهای بانکی ، انتخاب