مطالعه میگو پاسفید غربی از نظر آلودگی به فلزات سنگین

نویسندگان

1 گروه دامپزشکی، دانشکده کشاورزی و دامپزشکی ، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

2 گروه دامپزشکی، دانشکده کشاورزی و دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

3 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، شوشتر، ایران

doi
چکیده

بررسی غلظت فلزات سنگین بافت عضله میگوی پا سفید غربی ( Litopenaeus vannamei ) در مجتمع پرورش میگوی استان اراک تعیین و ارزیابی خطر برای مصرف‌کنندگان می‌باشد.برای این منظور، تعداد 30 نمونه میگوی پا سفید غربی پس از خشک شدن، پودر شدن و هضم شیمیایی برای تعیین میزان غلظت فلزات سنگین توسط دستگاه جذب اتمی مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند. داده‌های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. فلزات سنگین متنوعی در میگوی پاسفید غربی شناسایی شد که شامل آرسنیک، کادمیوم، جیوه، سرب، آهن، مس، کبالت، کروم، منگنز، مولیبدن، نیکل، قلع و روي بودند. مقدار میانگین آرسنیک، کادمیوم، جیوه و سرب در سایت‌های مختلف به ترتیب 08/0-11/0، 01/0، 01/0 و 14/0-38/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم بود. قلع و نیکل نسبت به سایر فلزات از غلظت کمتری برخوردار بودند. در بین فلزات ضروری، آهن و مس بیشترین میزان را به خود اختصاص دادند، بعد از آن، روی و سپس منگنز قرار داشتند. کبالت، کروم و مولیبدن کمترین مقادیر را تشکیل دادند.غلظت تمامی عناصر مورد در محدوده مجاز تعیین شده توسط استانداردهای جهانی (FAO/WHO) بود. مصرف مداوم و روزانه این محصول برای گروه‌های سنی مختلف از نظر آرسنیک ایمن نبوده و مخاطره‌ای برای آنها وجود دارد. ولی از نظر سایر فلزات ایمن بود. نتايج اين مطالعه پيشنهاد ميكند كه اقدامات لازم جهت پيشگيري از آلودگي آب‌هاي استخرهای پرورشی استان اراک توسط مقامات مسئول صورت پذيرد. کاهش اثرات خطرناک فلزات سنگین با پايش، بررسي منظم و ارزيابي آلاينده‌های معدني امکان پذير مي‌باشد.