بررسی شیوع انگل های دستگاه گوارش در سگ های ولگرد اصفهان
نویسندگان
1 گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران.
2 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، شوشتر، ایران
3 دانشجوی علوم زیست شناسی جانوری دانشگاه گوئلف، انتاریو، کانادا
4 گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر، ایران
doi
چکیده
در این بررسی تعداد 154 قلاده سگ ولگرد شکار شده از مناطق مختلف شهرستان اصفهان جمع آوری گردید و پس از جدا نمودن روده و انتقال به آزمایشگاه انگل شناسی محتویات روده جهت جداسازی انگل های کرمی روده ای و خصوصاً اکینوکوکوس گرانولوزوس مورد بررسی قرار گرفتند. میزان آلودگی به انگل های کرمی دستگاه گوارش ٦٤.٧ درصد بود. آلودگی به نماتود ها معادل ۲۹.۱ درصد و آلودگی به انواع سستود ها نیز برابر با ۵۸.۷ درصد گزارش می شود. در مجموع ٦ گونه سستود شامل تنيا اويس (٢٦ درصد)، تنيا هيداتیژنا (١٤.٦ درصد)، تنیا مولتی سپس (۷.۱ درصد) دیپلیدیوم کنینوم (۲۲.۱ درصد) مزوسستوئيدس لينه آتوس (٦.٨ درصد) و اکینوکوکوس گرانولوزوس (۳۰.۲ درصد) یافت شد که اکینوکوکوس گرانولوزوس بیشترین درصد آلودگی را به خود اختصاص داده بود. به طور قطع شناسایی انگل های سگ های ولگرد به بهبود وضعیت مبارزه و کنترل بیماری های انگلی این حیوانات کمک شایانی خواهد نمود. جمله راهکار هایی که می توان در مهار عفونت ها استفاده کرد افزایش سطح آگاهی افراد جامعه با آموزش های مداوم بهداشتی از طریق رسانه ها، برگزاری جلسات آموزشی، بهداشتی نمودن کشتارگاه ها و جلوگیری از کشتار های غیرقانونی و همچنین دفن بهداشتی ضایعات دامی، شناسایی میزبانان واسط و اصلی و همچنین شناسایی روش های انتقال آلودگی های انگلی را میتوان مورد اشاره قرار داد. با توجه به این که کنترل و یا درمان سگ های ولگرد غیر ممکن است لذا استمرار فعالیت مدیریت خدمات شهری در معدوم نمودن سگ های ولگرد کاملا ضروری به نظر می رسد.
