ارزیابی حسابرسان مستقل از وظایف حسابرسی داخلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71907/sebba.2025.03151121643چکیده
هدف: در این پژوهش، وظایف حسابرسی داخلی توسط حسابرسان مستقل مورد ارزیابی قرار گرفت، تا بهروشی تجربی نشان داده شود که عوامل مربوط به وظایف حسابرسی داخلی، میتواند چه تأثیری بر ارزیابی حسابرسان مستقل از وظایف حسابرسی داخلی و میزان اتکای آنان بر کار حسابرسان داخلی داشته باشد. روش: برای انجام این پژوهش، از مدل تحلیلی دسای استفاده شد و دادههای مورد نیاز برای آزمون فرضیهها از طریق ارسال پرسشنامه به اعضاء جامعه حسابداران رسمی ایران به عنوان جامعه آماری پژوهش، بدست آمد که در مجموع 124 پرسشنامه در سالهای 1402 و 1403 توزیع و تعداد 98 پرسشنامه تکمیل شده، مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: حسابرسان مستقل نسبت به شواهد منفی حساسیت بیشتری دارند، با این حال برای حسابرسان مستقل، ارزیابی وظایف حسابرسی داخلی در زمان مواجهه با شواهد متناقض دشوار است و آنان شواهد منفی را به میزانی نمیسنجند که مدل تحلیلی پژوهش ارزشگذاری میکند. در واقع حسابرسان مستقل برای سنجش شواهد متناقض به شیوهای هماهنگ، دچار مشکل هستند که باعث میگردد بیش از حد بر روی کار حسابرسان داخلی اتکاء کنند. نتیجهگیری: حسابرسان مستقل میتوانند از تصمیمگیری مبتنی بر مدل تحلیلی پژوهش، برای هدایت ارزیابی خود از شاخصهای متنوع وظایف حسابرسی داخلی، خصوصاً در زمینه شواهد متناقض در مورد وظایف حسابرسان داخلی نفع ببرند. بهعلاوه، حسابرسان مستقل میتوانند از نتایج بهدست آمده از مدل تحلیلی پژوهش، برای تعیین توانایی وظایف حسابرسی داخلی و میزان اتکای بر کار واحد حسابرسی داخلی استفاده کنند.
