يافته‌هاي باليني، آندوسکوپیک و قارچ شناسی اسب‌های دارای ترشحات مزمن از منخرین

نویسندگان

1 دانشیار بخش داخلی دامهای بزرگ، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز

2 استادیار قارچ شناسی دامپزشکی دانشگاه تبریز

3 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز- ایران

4 دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز- ایران.

doi
چکیده

بیماری‌های دستگاه تنفس فوقانی به دلیل ارتباط با عملکرد ورزشی و سلامت اسب بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته اند. ناهنجاری‌های دستگاه تنفس فوقانی در دو گروه ناهنجاری‌های عفونی و دینامیکی مورد بررسی قرار می‌گیرند. در بین ناهنجاری‌های عفونی، عفونت‌های قارچی به دلیل مقاومت به درمان، چالش دامپزشکان طب اسب بوده است. هدف از این مطالعه بررسی منشأ ترشحات از منخرین و ارتباط آن با بیماری‌های دستگاه تنفس فوقانی است. در مطالعه حاضر تعداد 10 رأس اسب دارای ترشحات از منخرین که به درمان پاسخ نداده بودند بعد از تفکیک از نظر سن، جنس و نژاد، مورد معاینه آندوسکوپی در حال استراحت و نمونه برداری قارچ شناسی قرار گرفتند. آرامبخشی با تجویز دتومیدین هیدروکلراید با دوز 04/0 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن صورت گرفت. از بینی هر اسب دو سوآپ گرفته شد و هرکدام در لوله‌ای جداگانه یکی حاوی سرم فیزیولوژی به علاوه کلرامفنیکل و دیگری حاوی محیط کشت سابورودکستروز آگار به علاوه کلرامفنیکل به آزمایشگاه قارچ شناسی ارسال شد. 9 رأس (90 درصد) از اسب‌های مورد مطالعه دارای ناهنجاری در دستگاه تنفس فوقانی بودند. بیشترین فراوانی در بین ناهنجاری‌های دستگاه تنفس فوقانی متعلق به هیپرپلازی لنفوئیدی بود. نتیجه کشت قارچ شناسی هر 10 رأس (100 درصد) مثبت بود. تنها در یک رأس منشأ ترشحات از جیوب حلقی بود. در بین قارچ‌های بدست آمده آسپرژیلوس فومیگاتوس بیشترین فراوانی را داشت. مطالعه حاضر نشان داد که بیشتر ترشحات از منخرین که به درمان دارویی پاسخ نمی دهند ناشی از عفونت قارچی است و تشخیص قطعی با کمک نمونه برداری و معاینه آندوسکوپی امکان پذیر است.