ارزیابی هیستوپاتولوژی اثرات محافظت کنندگی کورکومین و ملاتونین در برابر ضایعات کبدی ناشی از مسمومیت با آفلاتوکسین B1 در جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشگاه آزاداسلامی-واحد علوم و تحقیقات
3 گروه جراحی دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
آفلاتوکسینها ترکیبات سمیتولید شده توسط قارچ هستند که مواد غذایی را آلوده کرده و اثرات مضری بر انسان و حیوانات دارند. این مطالعه با هدف نشان دادن سمیت آفلاتوکسین B1 ( AFB1 ) بر کبد جوجهها و شناسایی اثرات کورکومین و ملاتونین در برابر سمیت آن انجام شد. در اين مطالعه 25 جوجه یک روزه به طور تصادفي به 5 گروه مساوی (5 قطعهای) تقسيم شدند. گروه شاهد 10 روز بدون هیچ دارو، گروه AFB1 (۲ mg/kg)، گروههای ملاتونین (Melatonin)، کورکومین (Curcumin) و کورکومین-ملاتونین (Cur-Mel) همزمان با مسموم سازی بوسیله آفلاتوکسین B1 بترتیب ملاتونین (1 mg/kg)، کورکومین (2 g/kg) و هردو کورکومین-ملاتونین همگی خوراکی دریافت کردند. هنگام کشتن حیوانات در روز 10 از قلب بصورت مستقیم خونگیری بعمل آمد. سطح سرمی TAC ،GGT و AST برای ارزيابي کبد سنجش شد. عملیات هیستوپاتولوژی و درجه بندی جراحات از 0 تا 3 براساس شدت ضایعات کبد انجام شد. گروههای دریافت کننده کورکومین و ملاتونین دارای ذخایر بیشتری از آنتیاکسیدان تام بودند. سطح سرميGGT و AST در گروه های دریافت کننده کورکومین و ملاتونین وضعیت معنیدار (0001/0 > P ) را در همه گروه ها با شاهد نشان داد. همچنین میزان سطج سرمی TAC نیز در گروه گروه آفلاتوکسین B1 بطور معنیداری صرفا کمتر از گروه هر دو کورکومین-ملاتونین بود (01/0 > P ). در بررسی پاتولوژی گروه شاهد کاملاً سالم و بدون تغییر رنگ بود و با گروه آفلاتوکسین B1 و گروههای تیمار شده بجز گروه کورکومین-ملاتونین تفاوت داشت. به این صورت که گروههای دریافت کننده آفلاتوکسین B1 کبد رنگ پریده داشتند و ضایعات میکروسکوپی معنی دار تری را نشان دادند. گروه کورکومین-ملاتونین در مقایسه با گروه آفلاتوکسین B1 ، بیشترین کاهش معنیدار (0001/0>P) را در جراحات کبد نشان داد.کورکومین و ملاتونین میتواند موجب کاهش ضایعات هیستوپاتولوژی، کاهش اکسیداسیون و افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی در بافت کبد جوجههای دچار جراحات سمی ناشی از آفلاتوکسین B1 شود.