بررسی تأثیر هویت فرهنگی و شخصیت بر رفتار استفاده از هوش مصنوعی برای کیفیت حسابرسی با تمرکز بر مدل برنامهریزی شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، واحد اصفهان( خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.71907/sebaa.2025.06091130562چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هویت فرهنگی و شخصیت بر رفتار استفاده از هوش مصنوعی برای کیفیت حسابرسی با تمرکز بر مدل برنامهریزی شده است. روش: این پژوهش از نوع کاربردی است و جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه استفاده گردید. جامعه آماری، حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسی و مؤسسات حسابرسی در سال 1402 میباشند. حجم نمونه براساس فرمول کوهن (1988) محاسبه گردید و تعداد 350 پرسشنامه جمعآوری شد. مدل مورد نظر، معادلات ساختاری است. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه شخصیت کاستا مک کری (1992)؛ پرسشنامه هنجار ذهنی وانگ (2022)، پرسشنامه هویت فرهنگی طاهری (1392)، پرسشنامه قصد رفتاری داوتانس و دیماتولوس (2017)، پرسشنامه نگرش تیگگن و همکاران (2023)، پرسشنامه رفتار در جهت استفاده از هوش مصنوعی برای کیفیت حسابرسی چن و همکاران (2022) و پرسشنامه کنترل رفتار ادراک شده حسابرسی جنسن و همکاران (2020) بودند. یافته ها: هویت فرهنگی و شخصیت که در روانشناسی رفتاری هستند، به صورت دیدگاه جمعی و فردی بر رفتار هر شخص مؤثر میباشند، این در حالی است که مدل برنامهریزی شده با دیدگاه فردی به این مهم توجه میکند و در نهایت تعامل هویت فرهنگی و شخصیت و نگرش و هنجار ذهنی و رفتار ادراک شده حسابرسی بر رفتار استفاده از هوش مصنوعی برای کیفیت حسابرسی با متغیر میانجی قصد رفتاری قابل پیشبینی است. نتیجه گیری: ارتقای هوش عاطفی در بحث روانشناسی برای هر فرد از نظر شخصیت و هویت فرهنگی مهم است و مدل جهانی فردی را به مدل جمعی تبدیل میکند که یک مبحث مهم در امر رفتار استفاده از هوش مصنوعی در کیفیت حسابرسی میباشد.