مروری بر عوارض و خطاهای جراحی عقیمسازی در سگ و گربه
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 دانشجو دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه ازاد اسلامی، کرج، ایران
3 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
4 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
5 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
6 دانشجو دانشکده دامپزشکی،دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
7 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
doi
چکیده
در میان جراحیهای رایج در کلینیکهای حیوانات همراه، عقیمسازی بیشترین فراوانی را به خود اختصاص میدهد. طبق مطالعات مختلف، نرخ کلی عوارض جراحی عقیمسازی در سگها و گربهها در بازه تقریبی ۶ تا ۲۷ درصد قرار دارد. از این میان، تنها ۱ تا ۴ درصد موارد را عوارض شدید تشکیل میدهند. از جمله عوارضی که مکرراً در منابع ذکر شدهاند، میتوان به خونریزی ضمن جراحی از پایکهای تخمدان یا رحم، التهاب یا جدا شدن لبههای زخم، عفونت، سندرم بافت باقیمانده تخمدان، عفونت چرکی استامپ رحم، بستهشدن یا برش تصادفی میزنای، بیاختیاری ادرار، و در موارد نادر، مرگ اشاره کرد. سندرم بافت باقیمانده تخمدان نمونه بارزی از خطای فنی جراحی محسوب میشود که ناشی از خارجسازی ناکامل تخمدان است. در حیواناتی که مبتلا به این سندرم میشوند، نشانههایی مانند بروز مجدد فحلی، پیومترا در استامپ رحم و در حدود ۱۰ درصد سگها، بدخیمی در بافت باقیمانده مشاهده میگردد. به همین دلیل، رعایت کامل دقت در جراحی اولیه از اهمیت حیاتی برخوردار است. نتایج پژوهشهای حاکی از آن است که روش اواریکتومی و جراحی لاپاراسکوپی، از نظر اثربخشی در پیشگیری از بارداری تفاوتی با روش باز ندارند. با این حال، مزایای این روشها شامل زمان عمل کوتاهتر، برشهای کوچکتر، التیام بهتر و عوارض حین و پس از عمل مشابه یا کمتر در مقایسه با جراحی باز است. مرور منابع نشان میدهد که همواره بر چند راهبرد برای کاهش خطاهای جراحی و بهبود نتایج عقیمسازی تأکید شده است: رعایت دقیق اصول بنیادین جراحی، تأمین دید و دسترسی کافی به موضع عمل، مدیریت صحیح پایکهای عروقی و بررسی دقیق موضع جراحی از نظر وجود هرگونه بافت باقیمانده. این موارد بهعنوان مؤثرترین رویکردها برای پیشگیری از عوارض معرفی شدهاند.
