مقایسه میزان مرگ و میر، علائم بالینی و مدت زمان بهبودی در سگهای آلوده به پاروویروس و کوبوویروس سگ
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
2 گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
3 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
doi
چکیده
پاروویروس سگسانان (CPV) یک بیماری ویروسی بسیار مسری در سگهاست که عمدتاً موجب بروز گاستروانتریت حاد در تولهسگها میشود. کوبوویروس سگسانان (CaKoV) نیز یکی از پاتوژنهای شایع با پراکندگی جهانی است که بیشتر با عفونتهای گوارشی مرتبط دانسته میشود، هرچند ارتباط علتشناختی آن با بیماریهای رودهای هنوز بهطور کامل مشخص نشده است. در این مطالعه، ۳۰ قلاده سگ دارای علائم بالینی از جمله تب، اسهال، استفراغ و بیحالی که طی یک سال به کلینیکهای دامپزشکی شهر تهران ارجاع شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. نمونههای مدفوع با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) از نظر وجود CPV و CaKoV ارزیابی شدند. نتایج نشان داد شیوع CPV و عفونت همزمان CPV–CaKoV به ترتیب 6/%66 و 6/16% بود. سگهای مبتلا به عفونت، همزمان علائم شدیدتر و طولانیتری از جمله استفراغ، اسهال و دهیدراسیون نشان دادند. همچنین، میزان مرگومیر در گروه عفونت همزمان 40% و در گروه فقط CPV برابر 20% بود. میانگین مدت بستری در بیمارستان نیز در گروه عفونت همزمان (۸ روز) به طور معنیداری بیشتر از گروه فقط CPV (۶ روز) بود.بهطور کلی، عفونت همزمان با پاروویروس و کوبوویروس سگسانان با شدت بیشتر علائم بالینی، افزایش مرگومیر و طولانیتر شدن دوره نقاهت همراه است. این نتایج بر ضرورت توجه به عفونتهای همزمان ویروسی در مدیریت و درمان سگهای مبتلا به پاروویروس و نیز انجام مطالعات بیشتر درباره اپیدمیولوژی و پاتوژنز این عوامل تأکید دارد