فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سپسیس یک بحران سایتوکاینی شدید است که معمولا در ادامه عفونتهای سپتیسمی شده با درگیری سیستمی و ادم ریه موجب مرگ جاندار میشود. کورتیکواستروئیدها در بحران سپسیس تجویز می‌شوند تا از واکنشهای تخریبی ناشی از پاسخ اغراقی سیستم ایمنی بویژه در ادم ریه بکاهند. هدف از این مطالعه بررسی میزان اثرات محافظت کنندگی عصاره گیاه سرخارگل همراه هیدروکورتیزون در کاهش ادم و التهاب ریه های رت‌هایی است که دچار بحران سپسیس شده بودند. در این پژوهش رت‌ها به سه گروه تقسیم شدند که شامل گروه سپسیس (بدون پیش‌درمان) و گروه‌های 400 و 800 که هر روز به مدت دو هفته بترتیب دریافت کننده 400 و 800 میکروگرم برکیلوگرم عصاره سرخارگل همراه یک تزریق 8 میلیگرم برکیلوگرم هیدروکورتیزون در روز 14 (پس از ایجاد سپسیس) بودند. سپسیس به روش CLP در روز 14 ایجاد و رت‌ها 24 ساعت بعد به وسیله پنتوباربتال (250mg/kg-IP) کشته شدند. ابتدا نسبت وزن مرطوب به خشک ریه محاسبه شد. ارزیابی تعداد نوتروفیلهای مایع برونکوسی-آلوئولی (bronchoalveolar lavage) انجام شد. نیمی از بافت ریه برای هیستوپاتولوژی و نیم دیگر به منظور بررسی پارامترهای مالون دی‌آلدهاید (MDA) و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام (TAC) اختصاص یافت. مشخص شد که نسبت وزن مرطوب به خشک ریه در گروه سپسیس از بقیه گروه‌ها بیشتر بود (01/0 > P ). با بررسی میزان مالوندی‌آلدهاید MDA به صورت معنی‌داری در گروه سپسیس نسبت به دو گروه دیگر بالاتر بود (01/0 > P ). اما ذخیره آنتی‌اکسیدانی در گروه 800 به شکل معنی‌داری نسبت به گروه سپسیس و گروه 400 بالاتر بود (01/0 > P ). درجات ضایعات هیستوپاتولوژی (اکسودای داخل آلوئولی و مجاری هوایی) نیز بترتیب در گروه های سپسیس، 400 و 800 کاهش معنی‌دار نشان داد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که عصاره سرخارگل در کاهش التهاب ناشی از بیماری سپسیس نقش دارد.