شیوع و ویژگی‌های ضایعات تکثیری دهان گربه‌سانان در کلینیک‌های دامپزشکی تهران

نویسندگان

1 فارغ التحصیل دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران

2 عضو هیِت علمی - دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج

3 عضو هیِت علمی - دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج

doi
چکیده

ضایعات تکثیری دهان یک نگرانی قابل توجه در طب دامپزشکی هستند و تقریباً ٪۳ از تمام توده‌های گربه‌سانان را تشکیل می‌دهند.این ضایعات معمولاً از طریق ترکیبی از معاینه فیزیکی، تصویربرداری پیشرفته و ارزیابی هیستوپاتولوژیک نمونه‌های بیوپسی تشخیص داده می‌شوند. هدف از این تحقیق، ارائه داده‌های آماری برای افزایش آگاهی از شیوع توده‌های دهانی در برخی کلینیک‌های دامپزشکی استان تهران بود. این مطالعه به صورت گذشته‌نگر ۱۸ گزارش هیستوپاتولوژیک توده‌های دهانی را که بین سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ جمع‌آوری شده بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. بروز توده‌های دهانی گربه با دسته‌بندی انواع ضایعه و انواع نئوپلاسم و با بررسی روابط با نژاد، جنس، سن، وضعیت عقیم‌سازی، اندازه توده، موقعیت آناتومیک و مداخله جراحی تحلیل شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون کای-دو برای بررسی روابط بین متغیرهای اسمی انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که ضایعات بدخیم شایع‌ترین نوع ضایعه تکثیری دهان بودند و کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC) توده بدخیم اولیه بود. این تحقیق نشان داد که گربه‌های مسن‌تر به طور قابل‌توجهی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به ضایعات دهانی هستند، در حالی که گربه‌های ماده نسبت به نرها با خطر کمی بیشتر روبرو هستند. همچنین مشخص شد که گربه‌های نژاد مخلوط (Mixed-breed) به طور قابل‌توجهی نسبت به گربه‌های خالص آسیب‌پذیرتر هستند. علاوه بر این، بافت‌های زبان و لثه بیشترین نواحی درگیر را تشکیل می‌دادند. مطالعه نشان داد که اکثر توده‌های دهانی گربه بدخیم هستند و بروز آن‌ها با افزایش سن تشدید می‌شود. این امر بر نیاز حیاتی به ارزیابی‌های منظم دامپزشکی و ترکیب تکنیک‌های هیستوپاتولوژی و تصویربرداری برای تشخیص زودهنگام، که برای درمان موفقیت‌آمیز و پیامدهای بالینی بهتر ضروری است، تأکید می‌کند.