فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر خودکنترلی حسابرسان بر کیفیت حسابرسی با نقش تعدیلی اخلاق حرفه‌‌ای است. روش: از نظر هدف، این تحقیق کاربردی بوده، از لحاظ روش میدانی محسوب می‌شود و از نظر شیوه گردآوری داده‌ها، در دسته تحقیقات توصیفی- پیمایشی قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه حسابرسان شهرستان یزد بوده که برای تعیین حجم نمونه از روش نمونه‌گیری تصادفی و فرمول کوکران استفاده شده است. در مجموع، ۲۵۰ پرسش‌نامه بین اعضای جامعه حسابداران رسمی توزیع شد که از این تعداد، ۱۶۹ پرسش‌نامه قابل‌قبول مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. برای سنجش متغیرهای تحقیق، از پرسش‌نامه‌های استاندارد بومی‌سازی شده بهره گرفته شد و داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش معادلات ساختاری و نرم‌افزار PLS3 تحلیل گردید. یافته‌‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که خودکنترلی و اخلاق حرفه‌ای حسابرسان تأثیر مثبت و معناداری بر کیفیت حسابرسی دارند؛ اما تأثیر خودکنترلی بر کیفیت حسابرسی از طریق اخلاق حرفه‌ای، منفی و معنادار بوده است. نتیجه‌‌گیری: براساس نتایج به‌دست‌ آمده می‌توان گفت که خودکنترلی به‌عنوان یکی از ویژگی‌های فردی مؤثر، می‌تواند کیفیت حسابرسی را بهبود بخشد. با این حال، هنگامی‌که اصول اخلاق حرفه‌ای در سطح بالایی رعایت می‌شوند، این اثر مثبت تضعیف می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد که در محیط‌های حرفه‌ای با الزامات اخلاقی قوی، ممکن است تأثیرگذاری ویژگی‌های فردی بر عملکرد کمرنگ‌تر شود و تصمیم‌گیری‌ها بیشتر تابع ساختارهای رسمی و هنجارهای سازمانی قرار گیرند.