مروری جامع بر عوامل خطر سندرم اتساع و چرخش معده در حیوانات کوچک
نویسندگان
1 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
2 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
3 دانشجو دامپزشکی،واحد کرج،دانشگاه آزاد اسلامی،کرج،ایران
4 گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
5 دانشجو،دانشکده دامپزشکی،دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
6 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
7 دانشجو دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز ،ایران
doi
چکیده
سندرم اتساع-ولولوس معده (GDV) یک وضعیت حاد و تهدیدکننده حیات در سگها است که با وجود درمانهای تهاجمی، همچنان میزان مرگ و میر قابل توجهی (۱۵ تا ۴۵ درصد) دارد. شناسایی ریسک فاکتورهای این سندرم برای پیشگیری و مدیریت بالینی ضروری است. این مقاله مروری به بررسی و جمعبندی ریسک فاکتورهای مؤثر در بروز سندرم اتساع-ولولوس معده در سگها میپردازد. مهمترین ریسک فاکتورهای شناسایی شده شامل تعلق به نژادهای بزرگ و غولپیکر با قفسه سینه عمیق و باریک، افزایش سن، جنسیت نر (اگرچه مطالعات در این زمینه متناقض هستند)، وضعیت بدنی لاغر (بر خلاف انتظار)، و افزایش نسبت عمق به عرض قفسه سینه میباشد. همچنین عوامل مدیریتی و محیطی نظیر تغذیه با یک وعده حجیم در روز، غذای خشک حاوی چربی در مواد اولیه، ذرات ریز غذا، استرس (از جمله نگهداری در لانه و سفر ماشینی)، وجود جسم خارجی در معده و بالا بردن کاسه غذا (بر خلاف باور عمومی) با افزایش خطر همراه هستند. در مقابل، افزودن غذاهای متنوع مانند غذای سفره، ماهی یا تخممرغ ممکن است نقش محافظتی داشته باشد. منشأ گاز معده همچنان بحثبرانگیز است؛ برخی شواهد حاکی از تخمیر میکروبی است نه بلع هوا(4, 7). ترکیبی از عوامل ذاتی (نژاد، سن، آناتومی) و عوامل مدیریتی قابل تعدیل (تغذیه، استرس، فعالیت فیزیکی) در بروز (GDV)نقش دارند. شناسایی سگهای در معرض خطر و اصلاح عوامل مدیریتی میتواند در کاهش بروز این سندرم مؤثر باشد
