ارزیابی وضعیت تعادل اکسیدانی-آنتیاکسیدانی پلاسما با افزودن عصاره آبی پیاز گیاه سیر (Allium sativum) به شیر بزغالههای شیرخوار
نویسندگان
1 دستیار تخصصی بیماریهای داخلی دامهای بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.30495/jvcp.2020.671261چکیده
در نوزاد نشخوارکنندگان به علت نابالغ بودن سیستم ایمنی، نسبت به عفونت ها حساسیت بالایی وجود دارد. آنتی اکسیدان ها قادر به تقویت عملکرد سلول های سیستم ایمنی می باشند و گیاه سیر(Allium sativum) هم آنتی اکسیدانی است که در مورد نوزاد نشخوارکنندگان به عنوان یک آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت تعادل اکسیدانی-آنتیاکسیدانی پلاسما دراثر افزودن عصاره آبی پیاز گیاه سیر به شیر بزغاله های نوزاد انجام شد. این مطالعه روی 30 رأس بزغاله نوزاد نر و ماده 7 روزه نژاد مخلوط شیرخوار با میانگین وزن 3 کیلوگرم انجام گرفت. بزغاله ها به 3 گروه مساوی تقسیم شدند. هر گروه یکی از 3 درمان خوراکی شامل 30 میلی لیتر سالین (درمان کنترل منفی)، 400 واحد ویتامین E و 83 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن عصاره آبی سیر را در هر 3 وعده دریافت شیر در طول 24 ساعت، دریافت کردند. در دقیقه صفر و نیز ساعات 1، 5/2، 5، 12، 18 و 24 پس از شروع درمان، جداگانه نمونه خون از همه دام های مورد آزمایش اخذ و پس از جداسازی پلاسمای هر نمونه،میزان ظرفیت هایآنتی اکسیدانی و اکسیدانی تام پلاسما و اندیس استرس اکسیداتیو آن تعیین شد. یافته ها نشان داد که در مقایسه با درمان کنترل منفی، درمان با ویتامین E سبب سوق معنی دار تعادل اکسیدانی-آنتی اکسیدانی پلاسما به سمت آنتی اکسیدانی (05/0>p ) و درمان با سیر سبب سوق تعادل مذکور به سمت اکسیدانی (05/0> p ) گردیده و هیچ نوع عارضه جانبی بالینی هم به دنبال تجویز ترکیبات مذکور در بزغاله ها مشاهده نشد. این مطالعه نشان داد که عصاره آبی سیر دارای اثر اکسیدانی در پلاسمای بزغاله های نوزاد شیرخوار می باشد.