مروری بر بحران دوره زایمان در سگ‌های نژاد براکیو‌سفال

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

2 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

3 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

4 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

doi
چکیده

محبوبیت سگ‌های براکیوسفال (پوزه کوتاه) در دهه‌های اخیر به‌دلیل ظاهر منحصربه‌فرد و ویژگی‌های رفتاری مطلوب آن‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. این افزایش محبوبیت علی‌رغم وجود مشکلات گسترده در سلامت و عملکرد تولیدمثلی این نژادها رخ داده است. انتخاب ژنتیک طولانی‌مدت برای صفات ظاهری اغراق‌آمیز، به‌ویژه کوتاه شدن جمجمه و پوزه، موجب بروز تغییرات آناتومیکی و فیزیولوژیکی شده است که نه‌تنها سلامت عمومی حیوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه فرآیند زایمان را نیز با چالش‌های قابل‌توجهی مواجه می‌سازد. ازاین‌رو، مشکلات تولیدمثلی در این نژادها به یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های رفاه حیوانات تبدیل شده است.این مطالعه با هدف بررسی چالش‌های مامایی در سگ‌های براکیوسفال، به تحلیل پاتوفیزیولوژی سخت‌زایی، عوامل مؤثر بر بروز آن، نرخ سزارین و پیامدهای مادری و نوزادی می‌پردازد. پژوهش حاضر بر پایه تحلیل داده‌های بالینی و مرور مطالعات گذشته‌نگر معتبر منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۵ تدوین شده است. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که نژادهای براکیوسفال با میزان بسیار بالایی از اختلالات تولیدمثلی مواجه هستند؛ به‌طوری‌که نرخ سزارین در برخی از این نژادها، به‌ویژه انگلیش بولداگ، به ۸۶/۷ درصد می‌رسد. همچنین شیوع ناهنجاری‌های مادرزادی در این سگ‌ها حدود ۳/۰۳ برابر بیشتر از نژادهای غیر براکیوسفال گزارش شده است. نوزادان متولدشده از این نژادها، به‌ویژه در انگلیش بولداگ، اغلب دارای امتیاز آپگار پایین‌تر، واکنش‌پذیری عصبی کمتر و توانایی ضعیف‌تر برای سازگاری با زندگی خارج رحمی در ساعات اولیه پس از تولد هستند. این وضعیت عمدتاً به‌دلیل عدم تناسب اندازه سر جنین با کانال زایمانی، بزرگی جنین و سایر ناهنجاری‌های ساختاری ناشی از اصلاح نژادی انتخابی ایجاد می‌شود.