اثرات مکملسازی جیره با سطوح مختلف آرژینین بر جمعیت میکروبی رودۀ کور و خصوصیات آنتیاکسیدانی سرم جوجههای گوشتی سالم و چالشیافته با مخلوط آیمریاهای مختلف
نویسندگان
1 استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبرز، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
4 دانشجوی دکترای تخصصی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
5 دانشیار گروه پاتوبیولوژی ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
6 دانشجوی دکترای تخصصی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
10.30495/jvcp.2020.1889968.1254چکیده
کوکسیدیوز سالانه باعث زیان های اقتصادی در واحدهای پرورش طیور می شود و استراتژی های تغذیه ای می تواند آن را تخفیف دهد. این مطالعه به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف آرژینین بر جمعیت میکروبی روده ء کور و خصوصیات آنتی اکسیدانی سرم جوجه های گوشتی چالش یافته با آیمریا انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جوجه های سالم و جوجه های چالش یافته تغذیه شده با جیره های مکمل سازی شده با مقادیر 85، 100، 125 و 150 درصد آرژینین قابل هضم توصیه شده، بودند. برای کشت باکتریایی،درزمانکشتار (21 و 42 روزگی) ازمحتویاترودهکور تحتشرایطاستریلنمونه برداری انجام شد.همچنین سطح فاکتورهای اکسیدانی و آنتی اکسیدانی و نیتریک اکسید در سرم جوجه ها اندازه گیری شد. روده کور جوجه هایی که جیره های حاوی سطوح 125 و 150 درصد آرژینین را دریافت کرده بودند، جمعیت اشریشیای کولای پایین تر و جمعیت لاکتوباسیل ها، بیفیدوباکتری ها و توتال باکتری های بالاتر و همچنین pH بالاتری را نشان دادند (05/0p < /em><)، ولی جمعیت انتروکوکوس ها تحت تأثیر سطوح آرژینین و چالش کوکسیدیوز قرار نگرفت (05/0p < /em>>). همچنین چالش با آیمریا، سطح سرمی گلوتاتیون پراکسیداز، سوپر اکسید دیسموتاز و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی را کاهش و سطح سرمی نیتریک اکسید و مالون دی آلدئید را افزایش داد (05/0p < /em><). البته، افزودن آرژینین تنها در سطوح 125 و 150 درصد توانست سطح گلوتاتیون پراکسیداز را افزایش دهد (05/0p < /em><) و تأثیر معنی داری بر دیگر پارامترها نداشت (05/0p < /em>>).مطالعه حاضر مشخص کرد که مصرف آرژینین در سطوح 125 و 150 درصد، تحت شرایط چالش با آیمریا، جمعیت باکتری های پاتوژن را کاهش و جمعیت باکتری های سودمند و نیز سطح گلوتاتیون پراکسیداز را افزایش داد.