مقایسه غلظت سرمی برخی عناصر در شتران گندهخوار و سالم
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 دانش آموخته دکترای حرفهای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
3 دانشیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
doi
10.30495/jvcp.2021.1917551.1286چکیده
گنده خواری (pica or allotriophagia) در اغلب موارد به دنبال اختلالات گوارشی، عوارض متابولیکی، بیماریهای انگلی ویا در پی برخی کمبودها رخ می دهد و در ادامه منجر به بروز مسمومیت، تورم ضربه ای نگاری، پریتونیت، اختلال در عملکرد دریچه نگاری- هزارلایی، انباشتگی شیردان، تورم شیردان و انسداد روده می شود. در مطالعه حاضر قبل از نحر، جنس، محدوده سنی و محل نگهداری شترها تعیین و خونگیری به عمل آمد و پس از کشتار، پیش معده و معده 300 نفر شتر بررسی و محتویات گوارشی جهت حضور اجسام خارجی به دقت بازرسی شد. در مجموع از 20 نفر شتر سالم و 20 نفر شتر مبتلا به گنده خواری خون گیری انجام و نمونه سرم جهت تعیین سطوح سرمی آهن، مس، روی، فسفر، سلنیوم، کبالت و نسبت مس به روی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج بررسی کشتارگاهی نشان داد که 36 نفر دچار گنده خواری بودند و میزان وقوع معادل 12 درصد برآورد شد. اجسام فلزی با فراوانی نسبی 33/33 درصد، بیشترین و چوب با 26/5 درصد، کمترین وقوع را به خود اختصاص دادند. از سوی دیگر سطح سرمی آهن، مس، فسفر، سلنیوم، کبالت و نسبت مس به روی شتران گنده خوار به طور معنی داری کمتر از شتران سالم بود (05/0p<). همچنین سطح سرمی روی، مس و فسفر شتران نر گنده خوار به طور معنی دار کمتر از جنس ماده و برعکس سطح سرمی کبالت نرها بیش تر از ماده ها بود. چنین نتیجه گیری می شود که کمبود عناصری همچون آهن، مس، فسفر، سلنیوم و کبالت، نقشی احتمالی را در گنده خواری شترها بر عهده دارند.