تأثیر مداخله مبتنی بر مدل سازگاری "روی" بر درک از خود شخصی در زنان نخست باردار
نویسندگان
1 دانشیار، دکترای پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثّر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
2 دانشیار، دکترای روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
3 مربی، کارشناس ارشد آموزش پرستاری، گروه پرستاری داخلی- جراحی و اطفال، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
4 مربی، کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: در دوران بارداری، مادران تغییرات بسیاری از نظر روانی تجربه میکنند. درک از خود به عنوان یکی از عوامل مؤثّر بر حالات روانی، در مراقبتهای فعلی بارداری کمتر مورد توجّه واقع میشود. مطالعه حاضر نیز جهت بررسی تأثیر مداخله مبتنی بر این مدل بر درک از خود شخصی در زنان نخستباردار اجراگردیدهاست. مواد و روشها: در این کارآزمایی در عرصه شاهددار تصادفی، نمونه پژوهش شامل 83 زن نخستباردار بوده که به شیوه نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و با روش بلوکهای جایگشتی در دو گروه آزمون (42 نفر) و کنترل (41 نفر) قرارگرفتند. گروه آزمون مداخله آموزشی- حمایتی شامل جلسات آموزشی و مشاوه روانشناسی مبتنی بر مدل را دریافت و طی 4 هفته پیگیری شدند. دادهها با استفاده از ابزار روا و پایا شده بررسی سطح سازگاری در بعد درک از خود شخصی، جمعآوری و به کمک نرمافزار SPSS، آمار توصیفی و آزمونهای آمار تحلیلی تحلیل شد. 05/0P< معنادار لحاظ شد. یافتهها: نمرات سازگاری در بعد درک از خود شخصی در دو گروه قبل از مداخله به ترتیب 56/7±26/38 و 21/8±73/40 بوده و مقایسه آنها تفاوت آماری معناداری نداشت؛ امّا پس از مداخله، نمرات در دو گروه به ترتیب 46/4±69/30 و 40/8±29/41 بود که مقایسه آنها بهطور معناداری تفاوت داشت. نتیجهگیری: استفاده از برنامه طراحیشده مبتنی بر مدل "روی"، به عنوان یک مداخله اثربخش و کمهزینه، قادر است سازگاری زنان نخستباردار را در بعد درک از خود شخصی افزایش دهد. بنابراین، بهکارگیری این الگو در این دوران، پیشنهاد میشود.