بررسی تغییرات آنتیاکسیدانهای خون در سگهای مبتلا به عفونت پاروویروس
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشیار گروه علوم بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشآموخته دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.30495/jvcp.2022.1955954.1365چکیده
آنتیاکسیدانها ترکیباتی هستند که مانع اکسیداسیون می شوند. اکسیداسیون یک واکنش شیمیایی است که می تواند رادیکالهای آزاد را تولید کند که منجر به واکنشهای زنجیرهای می شوند و ممکن است به سلولهای موجودات زنده آسیب برساند. آنتیاکسیدانهایی مانند تیول یا اسید اسکوربیک (ویتامین C) این واکنشهای زنجیرهای را قطع می کنند. با توجه به شایع بودن بیماری پاروویروس در سگ سانان و تحقیقات اندک در خصوص تاثیر آنتیاکسیدانها در کنترل این بیماری مطالعه حاضر به منظور تعیین تاثیر آنتیاکسیدانها در روند درمان این بیماری انجام گرفت. در این مطالعه از تعداد ۵۰ قلاده سگ که شامل ۲۵ قلاده سگ بیمار مبتلا به بیماری پاروویروس و ۲۵ قلاده سگ سالم از نظر این بیماری، نمونه خون اخذ شد، سپس فعالیت آنزیمهای کاتالاز، گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز و میزان مالوندیآلدئید و ظرفیت تام آنتیاکسیدانی سرم به روش اسپکتروفتومتری و کیت رندوکس اندازهگیری شد. داده ها به لحاظ آماری با روش t-testو نرم افزار SPSS ویرایش ۲۳ تحلیل شدند. آنزیمهای کاتالاز، گلوتاتیون پراکسیداز، سوپر اکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در گروه تیمار نسبت به گروه شاهد کاهش آماری معنیدار و میزان مالوندیآلدئید افزایش آماری معنیدار نشان داد (05/0>p). نتایج نشان میدهد در سگهای مبتلا به عفونت پاروویروس سیستم آنتیاکسیدانی تحت تاثیر قرار می گیرد و بنابراین باید در درمان و پیشگیری از بیماری پاروویروس در سگ سانان به این امر توجه کرد.