تأثیر تمرین هوازی و کاندیشن مدیای سلولهای سرتولی بر وضعیت آنتیاکسیدانی و هیستومورفومتری در آسیب بیضه ناشی از مصرف کافئین در موشهای صحرایی نر بالغ
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و تربیتی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و تربیتی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
4 استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
5 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.30495/jvcp.2023.1981208.1398چکیده
با توجه به مصرف کافئین به عنوان مکمل مورد اقبال ورزشکاران و اثبات اثرات سوء مصرف طولانیمدت آن بر باروری افراد مذکر، هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر تمرین هوازی توأم با کاندیشن مدیای سلولهای سرتولی بر آسیب بیضه ناشی از مصرف کافئین در موشهای صحرایی نر بالغ بود. بدین منظور30 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به طور تصادفی در 5 گروه برابر مورد آزمون واقع شدند. موش های گروه شاهد فقط آب مقطر و موش های چهار گروه دیگر شامل: گروه های بدون انجام تیمار، تیمار با تمرین هوازی، تیمار با کاندیشن مدیوم و تیمار با تمرین هوازی توأم با کاندیشن مدیا، به مدت 4 هفته کافئین را با دوز mg/kg 200 بهصورت خوراکی دریافت کردند. 42 روز بعد، کاندیشن مدیای سلولهای سرتولی به درون مجاری وابران موشهای گروه های تیمار تزریق شد. پس از 8 هفته، از بیضه موشها نمونه بافتی اخذ شده و مورد مطالعه هیستومورفومتری قرار گرفت. همچنین فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و مقدار مالون دی آلدئید (MDA) در بافت بیضه و ظرفیت تام آنتیاکسیدانی سرم موش ها مورد سنجش قرار گرفت. در موش های گروه آسیب دیده با کافئین نسبت به گروه سالم، قطر لوله های منیساز، ارتفاع اپیتلیوم مجاری منی ساز و ضخامت بافت بینابینی بیضه و فعالیت آنزیم های SOD و GPX و میزان TAC به طور معنیداری کمتر و مقدار MDA بالاتر بود (01/0>p). همه گروه های آسیب دیده باکافئین توأم با دریافت تیمار، نسبت به گروه آسیبدیده با کافئین دارای مقادیر بالاتری از قطر لوله های منی ساز، ارتفاع اپیتلیوم مجاری منی ساز و ضخامت بافت بینابینی بیضه و فعالیت آنزیم های SOD و GPX و میزان TAC بودند و مقادیر MDA پایینتری داشتند. در گروه تیمارشده با کاندیشن مدیا توام با تمرین هوازی، میزان کاهش و افزایش در پارامترهای ذکرشده، در مقایسه با دو گروه تیماری دیگر، بیشتر بوده و تفاوت آماری معنیداری داشت (05/0>p). نتایج مطالعه نشان داد مصرف کاندیشن مدیای سلولهای سرتولی و انجام همزمان تمرین هوازی، با اثرات همافزایی باعث بهبود شاخصهای دفاع آنتیاکسیدانی و کاهش اثرات مخرب کافئین در بافت بیضه موشهای صحرایی میشود.