حق به شهر به مثابه سبکی از زندگی ؛ با تاکید بر نقش امنیت اجتماعی (مورد مطالعه: شهروندان بالای بیست سال شهر ماکو )
نویسندگان
1 علوم تربیتی .دانشگاه آزاد اسلامی واحد ماکو .ماکو .ایران
2 گروه جامعه شناسی - دانشکده حقوق و علوم اجتماعی - دانشگاه تبریز - تبریز-ایران
3 گروه جامعه شناسی - دانشکده حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریز- تبریز -ایران
4 گروه جامعه شناسی - دانشکده حقوق و علوم اجتماعی - دانشگاه تبریز - تبریز-ایران
doi
10.22034/sls.2025.19375چکیده
حق به شهر در نگاه لوفور (1968) نه به عنوان مطالبه قانونی شهروندان بلکه به مثابه سبکی از زندگی که بر تجربه زیسته ، مشارکت فعال در شکل دهی شهر و استفاده از فضای شهری تعریف شده است. امنیت اجتماعی بعنوان یکی از شاخص های مهم تاثیر گذار بر حق به شهر نقشی کلیدی در تضمین سبک زندگی شهروندان ایفا می کند . به نظر می رسد امنیت اجتماعی با فراهم کردن بستر مناسب تعاملات اجتماعی و مشارکت شهری نقش مهمی در تحقق حق به شهر به عنوان سبکی از زندگی دارد موضوعی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است . روش پژوهش پیمایش با ابزار پرسش نامه و جامعه آماری شامل کلیه شهروندان بالای 20 سال ساکن شهر ماکو به تعداد 33328 نفر که از این تعداد، 500 نفر طبق فرمول تعیین حجم نمونه کوکران با واریانس بدست آمده از پیش آزمونی به تعداد 50 پاسخگو و به شیوه نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شده اند. بر اساس نتایج بدست آمده رابطه آماری بین شاخص های امنیت اجتماعی با حق به شهر تایید شد . در آزمون رگرسیون شاخص امنیت جانی با ضریب تاثیر 32/0 ، امنیت روانی 28/0 و امنیت مالی 24/0 بر متغیر ادراک حق به شهر تاثیر گذاشتند. در تحلیل نهایی توجه به زیرساخت های امنیت اجتماعی در بین شهروندان می تواند به بالابردن مشارکت و تعلق شهری و گسترش ادراک حق به شهر و بهبود سبک زندگی در بین شهروندان منجر شود .