رده‌شناسی آرایش سازه‏های متن سغدی بودایی «وسنتره جاتکه»؛ بر اساس مؤلفه‏های فعلی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فرهنگ و زبان‏های باستانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایران

2 استادیار پژوهشکدۀ زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

3 استاد فرهنگ و زبان‌های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ( نویسنده مسئول)

doi
10.30465/ls.2021.6241
چکیده

زبان سغدی از زبان‏های ایرانی میانه‏ی شرقی‏­ست که  به سه گروه مانوی، بودایی و مسیحی تقسیم می‏شود. در این پژوهش به بررسی آرایش سازه‏های متن سغدی بودایی «وسنتره جاتکه» پرداخته شده است. وسنتره جاتکه طولانی­ترین متن بازمانده‏ی سغدی ست و نسبت به دیگر متون سبک ادبی پیشرفته‏تری دارد و به نظر می‏رسد که بیشتر تألیفی بومی و یا بازنویسی داستانی بودایی باشد و احتمال اینکه ترجمه باشد کمتر است. تاکنون پژوهشی در باب رده‏شناسی زبان سغدی بودایی صورت نگرفته است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است، گردآوری داده­ها به روش کتابخانه­ای و انتخاب متن به شیوه­ی هدفمند بوده است. تمام بندهای دردسترس از متن وسنتره جاتکه به شیوۀ کمی و کیفی تحلیل شده­اند.