ردهشناسی آرایش سازههای متن سغدی بودایی «وسنتره جاتکه»؛ بر اساس مؤلفههای فعلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فرهنگ و زبانهای باستانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ،ایران
2 استادیار پژوهشکدۀ زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
3 استاد فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ( نویسنده مسئول)
doi
10.30465/ls.2021.6241چکیده
زبان سغدی از زبانهای ایرانی میانهی شرقیست که به سه گروه مانوی، بودایی و مسیحی تقسیم میشود. در این پژوهش به بررسی آرایش سازههای متن سغدی بودایی «وسنتره جاتکه» پرداخته شده است. وسنتره جاتکه طولانیترین متن بازماندهی سغدی ست و نسبت به دیگر متون سبک ادبی پیشرفتهتری دارد و به نظر میرسد که بیشتر تألیفی بومی و یا بازنویسی داستانی بودایی باشد و احتمال اینکه ترجمه باشد کمتر است. تاکنون پژوهشی در باب ردهشناسی زبان سغدی بودایی صورت نگرفته است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است، گردآوری دادهها به روش کتابخانهای و انتخاب متن به شیوهی هدفمند بوده است. تمام بندهای دردسترس از متن وسنتره جاتکه به شیوۀ کمی و کیفی تحلیل شدهاند.