ارزیابی سرواپیدمیولوژیک فراوانی واریته‌های سرمی باکتری لپتوسپیرا اینتروگانس در جمعیت سگ‌های بلاصاحب قزوین با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون میکروسکوپی

نویسندگان

1 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، متخصص میکروب‌شناسی دامپزشکی، رئیس اداره بهداشت و مدیریت بیماری‌های دامی اداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایران.

2 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، متخصص بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، معاونت سلامت اداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایران.

3 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، بورد تخصصی بهداشت و بیماری‌های پرندگان، رئیس اداره تشخیص و درمان اداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایران.

4 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی¬، ارومیه، ایران.

5 استاد گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

6 گروه آموزشی مرکز تحقیقات بیماری‌های منتقله از دام و فرآورده‌های دامی، سازمان دامپزشکی، تهران، ایران.

7 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، سرپرست کادر بهداشتی کشتارگاه صنعتی دام قزوین دشت¬ بره، قزوین، ایران

8 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، کارشناس مبارزه با بیماری‌های دامی، اداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایران.

9 کارشناس کلینیکال پاتولوژی، گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.71499/jvcp.2024.3111444
چکیده

لپتوسپیروزیس بیماری عفونی و زئونوز با انتشار جهانی است و عامل آن که سروواری از باکتری لپتوسپیرا اینتروگانس می­باشد، در اثر تماس با ادرار حیوانات آلوده انتقال می‌یابد. سگ، به عنوان یکی از مخازن مهم باکتری مذکور، باعث ایجاد آلودگی در انسان و دام‌های اهلی می‌شود. هدف از انجام مطالعه حاضر، ارزیابی‌ سرواپیدمیولوژیک واریته‌های سرمی لپتوسپیرا اینتروگانس با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون میکروسکوپی ( Microscopic Agglutination Test; MAT ) در سگ‌های بلاصاحب قزوین بود. بدین منظور تعداد 74 نمونه سرم جهت تشخیص آنتی‌بادی‌های ضد ­باکتری مذکور بررسی شدند که ۱۵ نمونه با یک یا دو سرووار واکنش مثبت نشان دادند. نتایج نشان داد که سگ‌های آلوده بیشتر تیترهای سرمی 1:100 (1/47 درصد) و 1:1600 (65/17 درصد) دارند. بیشترین آلودگی با سرووارهای کنیکولا با 6/70 درصد و هارجو 76/11 درصد و سرووار های گریپوتیفوزا ، پومونا و ایکتروهموراژیه در جایگاه‌های بعدی بودند. در بین نمونه‌های مثبت، تعداد 3 نمونه به سگ‌های ماده و ۱۲ نمونه به سگ‌های نر تعلق داشت و نتیجه آزمون مربع کای نشان داد که ارتباط معنی‌داری بین جنسیت و آلودگی سرمی مذکور وجود دارد ( 05/0 p < ). همچنین ۸ نمونه به گروه‌های سنی بالای ۳ سال و ۷ نمونه به گروه‌های سنی کمتر از ۳ سال تعلق داشتند که ارتباط معنی‌داری بین گروه‌های سنی و مشاهده نتیجه مثبت وجود نداشت ( 05/0 p > ). حضور آلودگی سرمی در بین جمعیت سگ‌های بلاصاحب قزوین می‌تواند منجر به شیوع بالای عفونت بالینی در سگ‌های دارای سرپرست و حیوانات وحشی و اهلی، به ویژه گله‌های گوسفند شود که با توجه به زئونوز بودن بیماری ممکن است بهداشت عمومی را نیز تحت تاثیر قرار دهد.