ارزیابی مقایسه¬ای اثرات ضدباکتریایی عصارهء آبی سیر(Allium sativum) و آنتیبیوتیک انروفلوکساسین متعاقب ایجاد عفونت تجربی توسط سالمونلا تایفی موریوم (PTCC:1709) در جوجه¬های گوشتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 دانش¬آموخته دکترای حرفه¬ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.71499/jvcp.2025.1188976چکیده
آلودگی به باکتری سالمونلا میتواند به عوارض جدی برای سلامتی انسانها و همچنین حیوانات منجر شود و ارایه راهکارهای مؤثر برای کنترل آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. در سالهای اخیر گیاه سیر ( Allium sativum ) به دلیل خاصیت ضدباکتریایی طبیعی، در کنترل عفونتهای باکتریایی، از جمله سالمونلا، مورد توجه قرار گرفته است. تحقیق حاضر، با هدف ارزیابی مقایسهای اثرات عصاره آبی سیر و آنتیبیوتیک انروفلوکساسین علیه عفونت تجربی ناشی از سالمونلا تایفیموریوم ( PTCC:1709 ) در جوجههای گوشتی انجام شد. بدین منظور از تعداد 35 قطعه جوجه گوشتی (در قالب 5 گروه) و آزمونهای آنتیبیوگرام، تعیین حداقل غلظتهای ممانعت از رشد ( MIC ) و باکتریکشی ( MBC ) و نیز شمارش کلی استفاده شد. مشخص گردید که آلودگی تجربی توسط باکتری مورد آزمایش، با استفاده از مقدار 8/0 میلیلیتر از سوسپانسیون میکروبی مطابق استاندارد 1 مک فارلند و پس از 48 ساعت حاصل میشود. همچنین آنتیبیوتیک انروفلوکساسین به طور موثرتری توانست باکتری سالمونلا تایفیموریوم را کنترل کند، بهطوریکه در آزمون نفوذ در چاهک، قطر منطقه عدم رشد 49 میلیمتری و MIC و نیز MBC معادل 00244/0 درصد ایجاد کرد، درحالیکه فاکتورهای مذکور برای عصاره آبی سیر به ترتیب 9 میلیمتر، 5/12 و 25 درصد بود. از طرف دیگر در مورد جوجههای گروه کنترل مثبت و گروه تیمار با انروفلوکساسین، تلفات نسبتاً قابل توجهی وجود داشت، در حالیکه در مورد گروه کنترل منفی و گروههای تیمارشده با عصاره سیر (در 2 دوز مختلف)، تلفاتی مشاهده نشد. بهنظر میرسد که یافتههای تحقیق حاضر میتواند بهعنوان منبع اطلاعات علمی، جهت کاربردی سازی استفاده از گیاه سیر در صنعت پرورش طیور به منظور کنترل آلودگی نسبت به باکتری سالمونلا مؤثر باشد.