بررسی تأثیر آلودگی انگلی بر سطوح مدفوعی برخی ریزمغذیها و آلكالين فسفاتاز رودهء قوچ و ميش وحشی اصفهان (Ovis orientalis isphahanica) در زاگرس مرکزی
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
3 دانشجوی دکترای تخصصی بیماریهای داخلی دامهای بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
4 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.71499/jvcp.2026.1198467چکیده
زمینه و هدف: رشد انگلها در شیردان، روده باريک و روده بزرگ سبب تغییرات پاتوفیزيولوژيک و هیستولوژيك مختلف ميشود و علاوه بر آن خطر ابتلا به کمبودها را افزايش داده و شرایط را برای کاستن از عمر اقتصادي حیوان فراهم مینماید. همچنین در حضور انگلهای گوارشی، از میزان هضم و جذب پروتئینها، ویتامینها، مواد معدنی و ریزمغذیها کاسته شده و با شکلگیری روندی التهابی در یاختههای دستگاه گوارش، شرایط برای وارد آمدن صدمات هرچه بیشتر به سلامت حیوان مهیا خواهد شد. از اینرو با توجه به اهمیت بهداشتي آلودگي انگلي در حیات وحـش، انجـام بررسـيهـاي اپیـدمیولوژيک جهـت پـيبـردن بـه آلودگيهاي انگلي گوارشي در پارکهاي تحت حفاظت کشور بسیار ضروري به نظر میرسد، چراکه ضمن مشـخص سـاختن نـوع آلودگي، مقدمات لازم براي کنترل و پیشگیري از بروز بیماريهاي ناشي از آنها را در اختیار قرار مـيدهـد. از سوی دیگر در تحقیق حاضر که در منطقه حفاظتشده تنگ صیاد و شیدا به انجام رسید، برای اولین بار، ضمن بررسی غلظت مدفوعی برخی از ریزمغذیها به ارتباط مابین آنها و آلکالین فسفاتاز رودهای نیز پرداخته شد تا امکان رصد آسیبهای گوارشی به دور از بکارگیری روشهای تهاجمی مقیدسازی و تنها با برداشت و بررسی مدفوع قوچ و میش وحشی اصفهان ( Ovis orientalis isphahanica ) امکانپذیر گردد. مواد و روشکار: تحقیق حاضر در دو منطقه حفاظتشده تنگ صیاد و شیدا واقع در استان چهارمحال و بختیاری به انجام رسید. نمونهبرداری از مدفوع طی فصل پائیز و قبـل از مخلـوطشدن حیوانات نر و ماده در گله به انجام رسید تا امكان بررسي تأثیر جنس بر شیوع بیمارهاي انگلي دستگاه گوارش مهیا گـردد. از اینرو در مجموع نمونهبرداري از مدفوع 68 رأس میش و قوچ به انجام رسید و سطوح مدفوعي مس، روي، مولیبدن، سلنیوم، آهـن و غلظت آلكـالین فسـفاتاز رودهای تعیین شد. همزمان اقدام به نمونهگیری از پوشش گیاهی و سنجش غلظت عناصر یادشده در هر دو منطقه شد. آلودگي انگلهاي گوارشـي بـه روش شناورسـازي توسـط سولفات روي و با در نظر گرفتن استانداردهاي گونهشناختي صورت پذیرفت و ضمن گزارش توصیفی دادههای بهدستآمده اقدام به بررسی آماری به روش آنالیز واریانس یکطرفه و ارتباط فراسنجهها به روش همبستگی پیرسون در سطح p کمتر از 05/0 شد. یافتهها: از میان قوچها و میشهای هر دو منطقه، 24 رأس نر (5/70 درصد) و 25 رأس ماده (5/73 درصد)، مبتلا به انگل گوارشی بودند که به ترتیب 18 و 22 رأس آلوده به آیمریا، 2 و 3 رأس آلوده به نماتدهای گوارشی (تریشوریس، مارشالاجیا و نماتودیروس) و 4 و صفر رأس آلودگی همزمان به آیمریا و نماتد گوارشی را نشان دادند. بر این اساس میزان آلودگی به ایمریا، نماتد گوارشی و آلودگی همزمان آیمریا با نماتد گوارشی بترتیب 29/60، 35/7 و 88/5 درصد را به خود اختصاص دادند. هرچند تفاوتی معنیدار مابین غلظت عناصر گیاهان دو منطقه وجود نداشت، اما مقایسه حیوانات آلوده و سالم به تفکیک جنسیت در هر منطقه حکایت از وجود تفاوت معنیدار در بین فراسنجهها داشت. میزان آهن دفعی قوچهای سالم و مبتلا به انگل تنگ صیاد کمتر از شیدا و برعکس میزان سلنیوم دفعی قوچهای سالم و مبتلا به انگل تنگ صیاد بیشتر از شیدا بود (024/0 p < ). میزان مس دفعی قوچهای سالم تنگ صیاد بیشتر از شیدا بود و جالب آنکه آلودگی انگلی قوچهای منطقه شیدا دفع بیشتر مس را به دنبال داشت (04/0 p < ). نتایج به دست آمده در جنس ماده کاملاً متفاوت بود، بطوریکه میزان آهن دفعی میشهای آلوده منطقه تنگ صیاد بیشتر از شیدا و برعکس میزان سلنیوم، روی و آلکالین فسفاتاز روده میشهای آلوده تنگ صیاد کمتر از شیدا بود (047/0 p < ). نکته مهم آنکه میزان مولیبدن دفعی میشهای سالم منطقه شیدا بیشتر از میشهای آلوده به انگل گوارشی بود (015/0 p < ). همچنین آلودگی به انگلهای گوارشی در جنس نر منجر به افزایش دفع مس و در مقابل در میشهای آلوده منجر به کاهش دفع مولیبدن شد. نتیجهگیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشانگر آن بود که آلودگی به بیماریهای انگلی منجر به هدر رفتن مس و مصرف بیش از پیش مولیبدن برای مقابله با بیماری میشود. شاهد این مدعا ارتباط منفی مابین مس و مولیبدن دفعی قوچهای سالم منطقه شیدا بود (0367/0 p = و 901/0- r= ) که حکایت از نقش مولیبدن در جلوگیری از آلودگی انگلی داشت. از سوی دیگر و صرف نظر از منطقه، مقادیر قابل توجهی آهن، سلنیوم، مس و روی در حیوانات آلوده به انگلهای گوارشی در مدفوع حضور داشت که می تواند نقشی بهسزایی در کاهش بهرهدهی جنسی، رشد و نمو میش و قوچ وحشی اصفهان داشته باشد. واژگان کلیدی: آلودگی انگلی، سطح مدفوعی، قوچ و میش وحشی اصفهان، ریزمغذی، آلکالین فسفاتاز، زاگرس مرکزی.