دیالکتیک امر سیاسی و زیباییشناسی: تاملات نظری ژاک رانسیر در باب زیباییشناسی و نسبت آن با سیاست
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
رانسیر با تاکید بر این جمله که در کُنه سیاستورزی زیباییشناسی است به بررسی وجوه زیباییشناسانه سیاست و وجوه سیاسی زیباییشناسی در جایی میپردازد که عملی آن مقولات مربوط به امر محسوس را اصلاح کرده و یا تغییر و دگرگونی در آن بوجود آورده باشد. این طرح با پیشفرض گرفتن برابری در اندیشه و دستگاه فکری او به بازاندیشی نسبت میان سیاست و زیباییشناسی میپردازد. از نظر رانسیر هر دوی این حوزهها از راههای موازی، به موضوعات واحدی میپردازند. این دو ساحت که هر یک به شیوه خود توزیع مجدد امر محسوس را موجب میشوند، با ایجاد اشکال مختلف ابداع و نوآوری، گفتار و بیان را از تقلیل به نقشهای در نظر گرفته شده رها میسازند. در جایی که این دو حوزه در یک درهمبودگی و همبستگی با برچیده شدن منطق توزیع امرمحسوس و بازتوزیع آن، مرزهای تجربهگری را میگشایند؛ آن هم با پیشفرض گرفتن برابری که امر سیاسی را در راستای رهایی محقق میسازد.