ساختاردهی توسعه الگوی ارزیابی سازمان کارآفرین الکترونیک چابک: با رویکرد جامعهشناختی سازمانی
نویسندگان
doi
چکیده
تحقیق حاضر با هدف ساختاردهی توسعه الگوی ارزیابی سازمان کارآفرین الکترونیک چابک: با رویکرد جامعه شناختی سازمانی انجام گرفتهاست. پژوهش حاضر از نظر روششناسی، از نوع آمیخته یا ترکیبی (کیفی و کمی) است. که در بخش اول بخش از روش داده بنیاد استراوس کوربین سیتماتیک، در بخش دوم پژوهش از روش مدل سازی ساختاری- تفسیری و در بخش سوم از مدلسازی به روش معادلات ساختاری استفادهشد. در فاز کیفی پژوهش حاضر، برای گردآوری دادهها مصاحبههای عمیق با صاحبنظران بهکارگرفتهشد و با استفاده از نتایج این مرحله، نسبت به تدوین نظریه اقدامگردید. در فاز دوم پژوهش از پرسشنامه زوجی ISM و در بخش سوم، از پرسشنامه محقق ساخته استفادهشد که از دادههای بهدستآمده از فاز کیفی پژوهش تهیه و تدوین شد. این پرسشنامه شامل ۳۹ گویه هموزن بود که با استفاده از مقیاس پنج ارزشی لیکرت (خیلی کم تا خیلی زیاد) طراحیشدهبود که، عاملها در زیر گزارش شدهاست. جامعه اماری در بخش کیفی تحقیق، مدیران بانک صادرات هستندکه، روش نمونهگیری به صورت هدفمند بود. بدین منظور تعداد ۱۹ نفر از مدیران بانک صادارت به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. نمونه گیری در هر بخش تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. همچنین در بخش ISM همان جامعه اماری بخش کیفی، که ۱۹ نفر از مدیران بانک صادرات بود، به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. در بخش سوم پژوهش جامعه آماری،کلیه مسئولین و مدیران ارشد و میانی بانک صادرات هستند. به دلیل نامشخص بودن تعداد دقیق جامعه اماری و با توجه به حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص، تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه اماری در نظر گرفتهشد. و از روش نمونه گیری در دسترس استفادهشد. تمامی روند تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق حاضر در نرم افزارهای SPSS و Exell و AMOS انجامگرفت. نتایج تحقیق نشاناز ایجاد سرمایهگذاری نوآور چابک، بهبود تعالی درونی اقتصادی، ایجاد ساختار حمایتگری چابک ، تصمیم سازی نخبگان ، ساختارسازی و شاخصسازی، پیمایش توسعه چابک دارد. نتایج مدل نشان میدهد که میان مولفه های شناسایی شده، همبستگی وجود دارد که بیشترین همبستگی مربوط به ایجاد سرمایه گذاری نوآور چابک و تصمیم سازی نخبگان با ضریب۰.۷۴۸ و کمترین همبستگی بین ساختارسازی و شاخصسازی و پیمایش توسعه چابک پایدار با ضریب ۰.۵۸۷ است. همچینین نتایج مدل نشان میدهد که تصمیم سازی نخبگان بر پیمایش توسعه چابک با مقدار اثر 88/0 بیشترین تاثیر و پیمایش توسعه چابک بر ایجاد سرمایه گذاری چابک با مقدار اثر 63/0 کمترین اثر را دارا است.