بررسی نگرش دانشجویان به اعتراضات و ناآرامیهای ۱۴۰۱
نویسندگان
1 مرکز پژوهشی مبنا
2 دانشگاه امام محمد باقر
3 دانشگاه فرهنگیان علامه طباطبایی، اردبیل. ایران
4 مرکز پژوهشی مبنا- قم
doi
10.71854/soc.2024-1126993چکیده
ناآرامیهای سال 1401 بعد از انقلاب اسلامی به لحاظ دامنه و شدت اثرگذاری بر نظم اجتماعی بینظیر بودهاست. با توجه به نقش برجسته قشر جوان و بخصوص دانشجویان در وقوع و تشدید این تحولات از سویی و تأثیرگذاری آنان در نگهداشت وحدت و انسجام اجتماعی از سوی دیگر، نگرشسنجی این قشر حول ثبات/ بیثباتی اولویت مییابد. هدف پژوهش حاضر علاوه بر سنجش وضعیت نگرشی دانشجویان حول ناآرامیهای سال 1401، راهبردپردازی تقویت وحدت و انسجام اجتماعی نیز است. در این راستا روش پژوهش از نوع پیمایش، ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه میباشد. جامعه آماری نیز، دانشجویان ایرانی دانشگاههای داخلی با جمعیت نمونهای 620 نفره هستند. از منظر دانشجویان؛ وضعیت نامناسب اقتصادی و احساس محرومیت، عملکرد رسانههای برونگفتمانی، کاهش کارآمدی و مقبولیت نظام به همراه شیوع فساد اداری – اقتصادی به ترتیب مهمترین دلایل ناآرامیها بودهاست. افزایش آمادگی به اعتراض یا میل به مشارکت در اعتراضات، افزایش میل به مهاجرت خارجی به دلیل ناآرامیها و کاهش میل به مشارکت سیاسی از مهمترین پیامدهای ناآرامیهای 1401 نزد جمعیت دانشجویی محسوب میشوند. به لحاظ راهبردی نیز زمینهسازی و برنامهریزی برای ایجاد بستری مطالبهگرانه با گرایش تعاملطلبی در میان دانشجویان، ساماندهی سبک زندگی دانشجویی با تدوین الگوی آن، تقویت کارآمدی نظام بخصوص در عرصه اقتصادی مورد تأکید قرار گرفتهاست.