بررسی زیروبمی ذاتی در واکههای خیشومی و دهانی گونه خودبخودی فارسی
نویسندگان
1 استاد زبان شناسی دانشگاه تهران
2 دکتری زبانشناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات
doi
10.30465/ls.2020.5445چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی زیروبمی ذاتی در واکههای خیشومی و دهانی گونه خودبخودی فارسی است. به این منظور واکههای دهانی و خیشومی از پیکره زبان فارسی گفتاری فارس دات استخراج شدهاند وسپس توسط نرمافزار پرت مورد تحلیل قرار گرفتهاند. نتایج نشان میدهند که تمایز معنیداری میان مقادیر فرکانس پایه در دو گروه واکههای خیشومی و واکههای دهانی وجود دارد ولی تنهادر گروه واکههای پیشین (i, e, a)، مقادیر فرکانس پایه در واکههای خیشومی بیشتر از همتای دهانی آنها است. با توجه به اینکه در واکههای پسین فارسی مشخصه گردی لبها نیز وجود دارد به نظر میرسد که گردی لبها باعث کاهش خیشومیشدگی در واکههای پسین و در نتیجه کاهش مقادیر فرکانس پایه در آنها شده است. در زمینه زیروبمی ذاتی واکهها، نتایج این نوشته نشان میدهد که در هر دو گروه واکههای خیشومی و دهانی، واکههای افراشته نسبت به واکههای افتاده، بطور معنیداری زیروبمی ذاتی بیشتری دارند