رابطه‌ی بین روش‌های مقابله با تنیدگی و بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6 در بیماران قلبی کرونری هنگام مواجهه با یک رویداد تنیدگی زا

نویسندگان

1 دکترای تخصصی روان شناسی، گروه روان شناسی ،دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران

2 دکترای تخصصی روانشناسی ، گروه روان شناسی، دانشیار دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: شواهد فراوانی مبنی بر ارتباط بین روش‌های مقابله با تنیدگی و بیماری عروق کرونر قلب وجود دارد. لذا، هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه‌ی بین روش‌های مقابله با تنیدگی و بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6 در بیماران عروق کرونر قلب هنگام مواجهه با یک رویداد تنیدگی‌زا بود. مواد و روش­ها: جامعه‌ی آماری پژوهش،تمامبیمارانمبتلا به بیماری عروق کرونر قلب CHDمراجعهکنندهبهبیمارستانقلبو عروقشهیدرجائیتهرانبودند. تعداد 44 بیمار مبتلا به CHD به عنوان نمونه از بین بیماران واجد شرایط انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه راه‌های  مقابله‌ای-لازاروس و فولکمن، کیت انسانی اینترلوکین-6 و نرم افزار آزمون رنگ استروپ برای ایجاد تنیدگی استفاده شد. برای تحلیل آماری داده های پژوهش از شاخص‌ها و روش‌های آماری شامل میانگین، انحراف استاندارد، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغییری استفاده شد.نرمافزاررایانهایمورداستفادهدراینپژوهشبرایپردازشدادههاSPSS-17بود. یافته­ها: نتایج نشان داد که بین روش‌های مقابله‌ای هیجان‌مدار با بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6 هنگام مواجهه با یک رویداد تنیدگی‌زا همبستگی مثبت و معنادار (001/0P<,653/0R=)و نیز بین روش‌های مقابله‌ای مسأله‌مدار با بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6 هنگام مواجهه با یک رویداد تنیدگی‌زا همبستگی منفیومعنادار وجود دارد (001/0P<,698/0R=-)و همچنین از بین 8 راه مقابله با استرس فقط راه مقابله‌ای ارزیابی مجدّد مثبت با اطمینان  99/0  پیش‌بینی کننده‌ی معناداری برای بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6  هنگام مواجهه‌ی یک با رویداد تنیدگی‌زا بوده است(001/0P<). نتیجه­گیری: یافته ها نشان داد که هنگام مواجهه با یک رویداد تنیدگی‌زا افزایش کاربرد روش‌های مقابله با تنیدگی هیجان‌مدار باعث افزایش در سطح بیومارکر ایمنی شناختی اینترلوکین-6 و افزایش در به کارگیری روش های مقابله با تنیدگی مسأله‌مدار منجر به کاهش در سطح بیوماکر اینترلوکین-6 می‌شود.