برگزیت و «روابط خاص» در پرتو ایده بریتانیای جهانی
نویسندگان
1 گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد علوم سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
3 روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30495/psq.2022.1947230.2163چکیده
نتایج همهپرسی خروج بریتانیا از اتحادیه شوکی بزرگ بر انگلستان، اروپا و سایر نقاط جهان بود. در این همهپرسی 52 درصد از رایدهندگان به جدایی رای دادند تا انگلستان از اتحادیه اروپا خارج شود. با توجه به نوع، شکل و ماهیت روابط بریتانیا با سایر کشورها میزان تاثیرپذیرشان از این همهپرسی شایان توجه است. بعلاوه این خروج تلاشهای فراوان صورت گرفته در خصوص همگرایی در اتحادیه اروپا را زیر سوال برده است. شرایط در حال تغییر جهان، ظهور چین و اقدامات روسیه اتخاذ موضع واحد از سوی کشورهای اروپایی در قبال معادلات بینالمللی را با چالش مواجه خواهد کرد. در آن سوی آتلانتیک ظهور پدیده ترامپ در سال 2016 در آمریکا بیش از هر زمان دیگری شکل رابطه خاص و روابط آمریکا و اتحادیه اروپا را دستخوش تغییر کرد. با نهایی شدن برگزیت، ایده بریتانیای جهانی بیش از پیش بر نقش آفرینی بریتانیا تاکید دارد. در این ایده نقش بریتانیای بدون اتحادیه اروپا برجسته شده است و امکان بازیگری فعال را به آن کشور میدهد. این پژوهش با تکیه بر همگرایی به دنبال پاسخ به این سوال است که در دوران پسابرگزیت شاهد نزدیکی بیشتر آمریکا و بریتانیا خواهیم بود؟ یافتهها حاکی از آن است که در دوران پسابرگزیت روابط دو کشور نزدیکتر خواهد شد و بریتانیا برای رسیدن به اهداف بریتانیای جهانی خود نیاز به آمریکا دارد.