بررسی تأثیر دما و زمان فرآیند گداخت بر ریزساختار و عملکرد سایشی پوششهای NiCrBSi پاشش پلاسمایی
نویسندگان
1 مجتمع دانشگاهی مواد و فناوریهای ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 مجتمع دانشگاهی مواد و فناوری های ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش، پوششهای خودگداز NiCrBSi به روش پاشش پلاسمایی ایجاد شدند. تأثیر همزمان دما و زمان عملیات حرارتی گداخت بر ریزساختار، زبری سطح، ریزسختی و همچنین عملکرد سایشی این پوششها ارزیابی شد. فرآیند گداخت در دماهای 1000، 1050 و ˚C1100 و به مدت 5، 15 و 25 دقیقه انجام شد. برای بررسی ریزساختار و مورفولوژی پوششها، تعیین ترکیب فازی آنها و نیز مشاهدهی رد سایش از میکروسکوپ نوری، میکروسکوپ الکترونی روبشی و آنالیز پراشسنجی پرتوی ایکس استفاده شد. عملکرد سایشی پوششهای گداختشده توسط آزمون پین روی دیسک مطالعه شد. با توجه به نتایج این پژوهش، فرآیند گداخت باعث کاهش ضخامت، تخلخل و زبری سطح پوشش، حذف مرز بین اسپلتها، افزایش ریزسختی، ایجاد یک پیوند متالورژیکی بین پوشش و زیرلایه و تشکیل رسوبات سخت کاربیدی و بورایدی (Cr7C3 و CrB) شد. همچنین تجاوز از پارامترهای بهینهی فرآیند گداخت باعث ایجاد پدیدهی گداخت بیش از حد و در نتیجه افت خواص پوشش شد. مشخص شد که دمای ˚C1000 و زمان پنج دقیقه، پارامترهای بهینهی گداخت در این تحقیق هستند؛ زیرا کمترین تخلخل، بیشترین ریزسختی و نیز بهترین عملکرد سایشی در نمونهی گداختشده در در این پارامترها به-دست آمد. مکانیسم سایشی غالب در این نمونه سایش خراشان بود.