آسیب شناسی سبک زندگی با تأکید بر مطالعات مدیریت بدن در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/sls.2024.19365چکیده
دستیابی به توسعه علمی نیز نیازمند تلاش است و این حاصل نمیشود مگر با بررسی وضعیت پژوهشی و ارزیابی علمی وضعیت پژوهشگران همراه خواهد بود. پژوهش حاضر با هدف بررسی آسیب شناسانه سبک زندگی مطالعات مدیریت بدن در ایران با توحه به واقعیت جامعه شناختی ریتزر مطالعه می کند. این فراتحلیل 65 مطالعه را مرور می کند. این مطالعه یک فراتحلیل کمی – کیفی است از فراتحلیل کیفی با استناد به نظریه ریتزر برای پاسخ به دو پرسش و نیز از فراتحلیل کمی برای تشخیص پراثرترین عوامل مورد بررسی در ارتباط با مدیریت بدن استفاده می شود. تکنیک تحلیل محتوا در بخش کیفی و بررسی اندازه اثر در بخش کمی کاربرد دارد. نتایج پژوهش نشان داد در مطالعات مورد بررسی، نگاه برجسته عمدتا یک سویه و معطوف به زنان بوده است. آزمون غیر همگنی جنسیت، دینداری، تصویر بدنی، پایگاه اجتماعی - اقتصادی، مصرف رسانه ای و اختلال شخصیت تأیید می شود.این غیر همگنی نشان می دهد بررسی متغیرهای مداخله گر مناسب ضرورت دارد. در این میان تنها همگنی آزمون رابطه سرمایه فرهنگی و مدیریت بدن تأیید شد. نتایج همچنین حاکی از کاستی هایی در زمینه مطالعات مدیریت بدن در ایران است. همچنین می توان به ضرورت شاخص سازی مدیریت بدن با توجه به آموزه های دینی- ملی اشاره کرد.
