الگوی جامعه شناختی ارتقا سلامت، صلح و سازش بین زوجین در خانواده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و حقوق، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 دانشیارگروه فقه و مباني حقوق اسلامي، مرکز تحقیقات پژوهش¬هاي قرآني با رويكرد سبک زندگي اسلامی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 عضوگروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ايران
doi
https://doi.org/10.82387/2025.ssq.1218840چکیده
خانواده یکی از مهم ترین ارکان جامعه است و نقش مهمی در سلامت افراد ایفا می کند. فرزندانی سالم در یک خانواده مستحکم رشد پیدا می کنند و به موفقیت های بزرگی می رسند. اهمیت خانواده به اندازه ای است که در همه ادیان و جوامع به آن پرداخته شده است بنابراین جامعهای از سلامت برخوردار است که از خانوادههای سالم برخوردار باشد. هدف پژوهش حاضر الگوی جامعه شناختی ارتقا سلامت، صلح و سازش بین زوجین در خانواده میباشد. روش پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی است. جامعه آماری متشکل از خبرگانی است که در زمینه پژوهش تخصص علمی، اجرایی و یا هر دو را دارند. برای این منظور 16 نفر از خبرگان بهصورت هدفمند و براساس استراتژی گلوله برفی برای مصاحبههای عمیق بدون ساختار انتخاب شدند و دادهها بهصورت همزمان با استفاده از مجموعهای از کدگذاریهای باز، انتخابی و نظری، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که حاکمیت ارزش های دینی و اخلاقی در خانواده، ارتقای ارتباطات مؤثر سالم بین طرفین، آموزش و یادگیری مهارتهای زندگی مشترک، تقویت حمایت اجتماعی، توسعه فردی و ترویج سبک زندگی سالم، رضایت زناشویی در زندگی، تعهد و وفاداری زوجین، اختیار عمل و آزادی در همسرگزینی، وضعیت اقتصادی مناسب، احترام متقابل، صمیمیت و محبت از مهمترین مقولههای ارتقا سلامت، صلح و سازش در خانواده هستند. بر اساس این الگو توصیه میشود که نقش مقولههای مختلف در ارتقا سلامت، صلح و سازش در خانواده، مورد نظر قرار گیرد. توجه ویژه به بسترها و عوامل ارتقا دهنده سلامت در خانواده میتواند انگیزه های سلامت، صلح، سازش و تحکیم در خانواده را ارتقا داده و از فروپاشی خانوادهها پیشگیری نماید. خانواده، کانون شکل گیری خصوصیات شخصیتی فرزندان است و ارزش ها در خانواده شکل و پرورش می یابند. والدین می توانند محیط خانه و خانواده را به بهترین شکل، برای رشد روانی و جسمی فرزندان تأمین نمایند