تأثیر زمان اتصال بر ریزساختار و تکمیل انجماد ایزوترم در خلال اتصال TLP سوپر آلیاژهای پایه نیکل غیرمشابه IN738LC و Nimonic 75

نویسندگان

1 استاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، تهران، ایران.

2 دکتری مهندسی مواد و متالورژی، مدیر مهندسی بازسازی شرکت مهندسی موادکاران- مپنا، کرج، ایران.

3 کارشناس ارشد مهندسی مواد و متالورژی، مدیر مهندسی بازسازی قطعات هوایی شرکت مهندسی موادکاران- مپنا، کرج، ایران.

doi
10.30495/apme.2021.510140.1047
چکیده

اتصال سوپر آلیاژهای پایه نیکل اینکونل 738 و نایمونیک 75 با استفاده از لایه واسط حاوی Ni-Cr-B و با نام تجاری MBF-80 توسط فرآیند فاز مایع گذرا (TLP) در دماهای ℃1080، ℃1120، ℃1150 و ℃1180 و زمان‌های مختلف انجام شد. ریزساختار اتصال با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفت. بررسی‌های ریزساختاری نشان داد که در زمان‌های کوتاه اتصال، ریزساختار شامل فازهای بین فلزی یوتکتیکی پیوسته در خط مرکزی اتصال می‌باشد و با افزایش زمان اتصال در دمای ثابت به‌تدریج از پیوستگی آن کم و نهایتاً به‌طور کامل حذف می‌شوند. به‌منظور پیش‌بینی زمان لازم برای تکمیل انجماد ایزوترم از معادلات نفوذ فیک استفاده شد و مشاهده گردید که تطابق خوبی بین زمان پیش‌بینی شده برای تکمیل انجماد ایزوترم و نتایج تجربی وجود دارد.