بررسی تاثیر فضاهای بی دفاع شهری بر احساس امنیت شهروندان مناطق 3 و 12 شهر تهران
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
< p>پژوهش حاضر به مطالعهی ویژگیهای فضاهای شهری و نقش آن در احساس امنیت شهروندان در مناطق سه و دوازده شهر تهران پرداخته است. روش پژوهش حاضر مبتنی بر پیمایش و ابزار پرسشنامه بوده است. که روایی پرسشنامه تحقیق با استفاده از آلفای کرونباخ معادل 89.% برآورد شده است. تعداد 377 نفر از شهروندان این مناطق نمونه تحقیق را شامل میشدند و تحلیل یافتهها به صورت کمی و استنباطی و با کمک مدلسازی معادله ساختار با نرمافزار Amos Graphics انجام شده است. در مدلسازی ابعاد هریک از شاخصها با توجه به بارهای عاملی مورد سنجش قرار گرفتهاند و نتایج گویای این واقعیت است که همه ابعاد ناامنی توانستهاند متغییر اصلی را به خوبی تعریف کنند. در تحلیل ساختاری متغیرها نیز فضاهای بیدفاع شهری با ضریب (72/0) اثر مستقیم و معناداری بر احساس ناامنی داشته و حتی خود این مفهوم در وضعیتهای مختلف از متغیرهای زیادی اثرات مختلفی پذیرفته است. در بین متغیرهای مورد بررسی سطح آگاهی افراد، بینش فرد و نوع فضا اثرات معکوسی هم بر فضاهای بیدفاع شهری و هم بر احساس ناامنی داشتهاند. در مورد سطح آگاهی افراد و اثر آن بر فضاهای بی دفاع شهری با ضریب (77/0-) و اثر همزمانش با ضریب (58/0-) گویای این واقعیت است که هرچقدر سطح آگاهی افراد افزایش پیدا کند، به تبع آن فضاهای بی دفاع شهری و احساس ناامنی کاسته خواهد شد.